كردن و لقمه برداشتن را با وجود سائل بر دَم دَر ، اشتغال به حيات پست و استمتاع به طيّبات در زندگى حيوانى و دونِ مقام انسان مىبيند ؛ و از او ميگذرد ؛ و نه آنكه بگويد : نيمى از اين را به اين سائل بده ! بلكه ميفرمايد : اين ظرف خوراك را بردار و همه را به او بده ! سائل سير و گوارا بخورد ؛ و ما تماشا كنيم كه اين حيات عُلياست ؛ اين زندگانى و الا و بالا و عالى رتبه است ؛ اين زندگانى انسان و در صراط مستقيم انسانيّت است كه انسان ايثار كند ؛ و به سائلى كه گرسنه است و يا گرسنه نيست ، ولى طلب طعام مىكند ، از غذا مُشتَهاى خود كه سالى در فكر تهيّه آن بوده ؛ و اينك در حال روزه ميخواهد تناول كند بگذرد و به سائل دهد . صراط على بن أبى طالب يگانه راه مستقيم است اينست صراط مستقيم ! شما را به خدا سوگند ، از حال تا روز قيامت فكر كنيد ! ببينيد از اين صراط مستقيم‌تر سراغ داريد ؟ ! و آيا ميتوانيد در ذهن خود بهتر از اين تصوّر كنيد ؟ ! من هر وقت به اين داستان و نظائر آن كه به حمد الله و المنّه صفحات تاريخ ما را از روش آن حضرت و سائر ائمّه طاهرين پر كرده است ، نظرى ميكنم ؛ و آنها را با طرز زندگانى خلفاى جائر اسلام مانند بنى اميّه و بنى عبّاس كه به نام اسلام و به نام جانشينى رسول الله بر مردم حكومت ميكرده‌اند قياس ميكنم در يك دنيا از حيرت فرو ميروم . در صراط مستقيم و صراط منحرف معاويه سفره‌هائى ميگسترد كه انواع و اقسام لذيذترين غذاهاى دنيا در آن تهيّه شده بود غذاهائى را براى او آماده ميساختند كه از