خداى خودمان توكّل ننمائيم و امور خود را به او نسپاريم درحالىكه او راه‌هاى ما را به‌سوى مقام قرب خود به ما هدايت كرد » . و از اينجا استفاده مىشود كه راه‌هاى بسوى خدا بسيار است ؛ ولى صراط مستقيم تنها يكى است و تمام اين راه‌ها به مقدار نزديك بودنش به راه مستقيمى كه اقصر فاصله بين بنده و بين خداست از صراط مستقيم بهره دارند . پس هر چه زاويهء انحراف آن سبل از راه راست تصوّرى و توهّمى كه بين اين دو نقطه است بيشتر باشد ، بهرهء آن سبل از صراط مستقيم كمتر و هر چه زاويه انحرافشان كمتر باشد بهره شان از صراط مستقيم بيشتر است . . . .