شواهدى از أبو الكلام آزاد دربارهء نظريّهء سِر أحمد خان هندى و اين مدّعى را محقّق خبيرِ باحث أبو الكلام آزاد پذيرفته و براى تبيين و توضيح آن نهايت كوشش را به عمل آورده است : « 1 » اوّلًا اوصافى كه در قرآن مجيد دربارهء ذو القرنين بيان فرموده همه بر اين ملك عظيم منطبق است ، از ايمان به خدا و به توحيد ، و عدالت در بين رعيّت و با رأفت و رفق و احسان با آنان رفتار كردن ، و با اهل ظلم و ستم به مجازات و سياست رفتار كردن . و خداوند سر رشتهء همهء امور را به دو سپرده ، و او جامع بين كمالات دين و عقل و فضائل اخلاق ، و بين عِدّه و قوّه و شوكت و ثروت و مطاوعهء مردم و پذيرش اسباب و امور بوده است . و او يك بار همانطور كه قرآن بيان كرده است به سمت مغرب حركت كرد تا بر ليديا و حوالاى آن استيلا يافت . و براى بار دوّم به سمت مشرق رفت و تا به مطلع الشّمس رسيد و در آنجا گروهى از مردم وحشى و بيابانى را يافت كه در صحراها و بيابان‌ها زيست ميكردند ، و پس از آن به بناى سدّ همّت گماشت . و اين سدّ همانطور كه شواهد گواه است سدّى است كه در تنگهء دارْيال بين كوههاى قفقاز در نزديك شهر تَفليس بنا شده است . امّا ايمانش به خدا و روز قيامت ، در كتب عهد عتيق مثل كتاب عِزْرا ( إصحاح 1 ) و كتاب دانيال ( إصحاح 6 ) و كتاب أشعياء ( إصحاح 44 و 45 ) آمده است

--> ( 1 ) . شمارهء اوّل و دوّم و سوّم نشريّهء « ثقافة الهند »