حدود الهيّه راست مينمودم و استوار مىساختم ، و اگر از جنگ اباء و امتناع مينموديد به شما ميرسيدم و شما را به دست مىآوردم و رفع اباء و امتناع از شما مىنمودم ؛ هر آينه اين عمل كار محكم و استوار بود ، كه موجب فتح و ظفر اهل ايمان و منكوبيّت و مغلوبيّت اهل عدوان ميشد . و ليكن با معونت و كمك چه گروهى اين كار را مىكردم ؟ و در اين كارزار به چه كسانى التجاء مىبردم ؟ جز با قوم خودم و اصحاب خودم كه شما بوديد ؟ من ميخواهم كه با شما و به كمك شما مداوا و معالجه نمايم ؛ درحالىكه خود شما درد من هستيد . عيناً مانند كسى كه ميخواهد خارى را از بدن خود با خار ديگرى بيرون آورد ، و ميداند كه اين دو خار هر دو از يك جنس هستند و ميل و گرايش اين خار به آن خار است . ( پس من چگونه ميتوانم با شما كه درد من هستيد دردم را معالجه كنم ، و با بعضى از شما كه از جهت ميل و گرايش عيناً مانند بعضى ديگر و دستهء ديگريد آن دستهء ديگر را استوار سازم . ) بار پروردگارا ! طبيبان و حاذقان معالجهء امراض از مداواى اين درد جانكاه عاجز شدند ، و آب كشندگان ماهر و زيرك كه آب را از أعماق چاه انديشه و فكر بالا مىآورند از بالا آوردن اين آب با ريسمان‌هاى انديشه و تفكّر درماندند . » اعتراض زنى از بنى عبس به أمير المؤمنين عليه السلام و در « الغارات » با سند متّصل خود روايت مىكند از أبو عَون الثّقَفىّ بن عُبيد الله :