مخالف و معاند انبياء و مرسلين پنداشته‌اند و دين حنيف اسلام را دين اعوجاج تلقّى كرده‌اند ؛ و بطورى اين تلقينات در ذهن آنان رسوخ نموده است كه ابداً احتمال خلاف آن را نميدهند تا لا أقلّ در صدد تحقيق برآيند و بالنّتيجه از كاروان اسلام دور افتاده‌اند ، ولى ذاتاً مردم مفسدى نبوده و اگر حقيقت كما هو حقُّه بر آنها القاء ميشده است مىپذيرفته‌اند . و يا مثلًا اطفالى از سنّ كودكى در دامان پدر و مادر سُنّى مذهب واقع شده و پيوسته بدانها تلقين خلاف شده است بطوريكه در سويداى دل خود احتمال حقّانيّت مذهب تشيّع را نميدهند و آنقدر فكر و عقل و هوش هم ندارند كه در اثر برخورد با عالِم شيعى از او استفاده كنند ؛ يا چنان ذهن آنها مشوب شده كه صد در صد آنها را باطل دانسته و احتمال واقعيّت در آنها نميدهند ، و در كانون انديشه و مخزن علوم و تفكّرات ذهنى خود ، برگردانندگان مسير تاريخ اسلام را ، برقرار كنندهء تاريخ حقيقى اسلام پنداشته‌اند ؛ اين افراد نيز اگر عنوان انكار در وجودشان نباشد بطوريكه اگر چهرهء حقيقى تشيّع را به آنها بنمايانند ، به مكتب و مذهب تشيّع - كه مجسّم كنندهء اسلام راستين است - بگروند ، آنان نيز مورد عفو و رحمت حضرت أحديّت واقع و از دخول در جهنّم مأمون خواهند بود . غالب اين افراد را مردم عامّى از مردان و زنان و فرزندان تشكيل ميدهند ، خصوصاً اگر داراى عقل متين و انديشهء استوار نباشند و از گروه مردم ساده لوح و پاك دل قرار گيرند .