السيد محمد حسين الطهراني

28

معاد شناسى (فارسى)

بر مىخيزى بگو : الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِى أَحْيَانِى بَعْدَ مَا أَمَاتَنِى وَ إلَيْهِ النُّشُورُ . « 1 » « حمد مختصّ خدائى است كه مرا زنده گردانيد بعد از آنكه ميرانيده بود ، و در پيشگاه او و نزد او تمام مخفيّات آشكارا ، و پنهانها هويدا ميگردد . » الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِى رَدَّ عَلَىَّ رُوحِى لِاحْمِدَهُ وَ أَعْبُدَهُ . « 2 » « حمد مختصّ خدائى است كه روح مرا به من بازگردانيد تا حمد او را به جاى آورم و عبادت او را بنمايم . » هزاران بار ما مرديم و زنده شديم ، آيا اين مقدار كافى نبود ؟ صدها بار در تشييع جنائز شركت كرديم و در مجالس ختم و ترحيم حضور به هم رسانيديم ، و صداى نالهء آن مسكين در قبر نهفته را با گوش‌هاى دل خود شنيديم كه خدايا مرا برگردان ، براى تدارك اعمال ، براى تنبّه و هشيارى ، براى پيمودن راه لقاى محبوب مطلق و شرف زيارت أسماء حسناى او ، آيا اين كافى نبود ؟ إذَا أَنْتَ حَمَلْتَ جَنَازَةً فَكُنْ كَأَنَّكَ الْمَحْمُولُ وَ كَأَنَّكَ سَأَلْتَ عَنْ رَبِّكَ الرُّجُوعَ إلَى الدُّنْيَا فَفَعَلَ ، فَانْظُرْ مَا ذَا تَسْتَأْنِفُ ؟ « 3 »

--> ( 1 ) اين دو دعا را شيخ بهائى در « مفتاح الفلاح » در ضمن ادعيهء ما بين نصف شب تا طلوع فجر كه باب سادس است در ص 227 نقل فرموده و فرموده : چون از خواب بيدار شدى سجده به جاى آور ، زيرا كه در روايت است كه رسول الله كه از خواب بيدار ميشدند سجده ميكردند ، و در سجدهء خود يا بعد از آن اين دعاها را بخوان . و در « مفتاح الفلاح » مترجَم در ص 252 است ( 2 ) همان ( 3 ) « مصباح الفلاح » آخوند ملّا محمّد جواد گلپايگانى ( ره ) در باب نفس و قواى آن در قسمت اقسام تفكّر ، طبع سنگى ، ص 166 آورده است .