رسالت برگزيده اند ؟ و چيزى منع نكرد مردم را از اينكه ايمان آورند در وقتىكه هدايت به ايشان رسيد مگر آنكه ميگويند : آيا خداوند بشرى را به رسالت برانگيخته است ؟ اى پيامبر بگو : اگر در روى زمين به جاى مردم فرشتگانى بودند كه به حال اطمينان و استقرار زيست نموده و راه ميرفتند ، ما هم از آسمان براى هدايت آنان فرشتهء سماوى را به عنوان پيامبر و رسالت ميفرستاديم . بگو : خداوند كافى است كه خود او بين من و شما گواه باشد و او به بندگان خود دانا و بيناست . » يَوْمَ يَرَوْنَ الْمَلائِكَةَ لا بُشْرى يَوْمَئِذٍ لِلْمُجْرِمِينَ وَ يَقُولُونَ حِجْراً مَحْجُوراً . « آن وقتى كه انسان ملائكه را مىبيند ، زمانى است كه انسان از دنيا رفته و موت بين او و اين عالم فاصله انداخته است ، در آن هنگام براى افراد مجرم هيچگونه بشارتى نيست ، راه بسته شده و اختيار يكسره شده است . در آنجا ملائكهء غلاظ و شِداد را مىبيند كه با خود نشانه‌هائى از حميم جهنّم دارند و ميگويند : ما منع مىكنيم ورود شما را به عالم قرب و بهشت با شدّتى هر چه بيشتر . » شما ميخواستيد در دنيا ما را ببينيد و ايمان آوريد ، اين ايمان به درد نمىخورد ، آن كس كه نديد و ايمان آورد فائده برد ؛ الَّذِينَ يُؤْمِنُونَ بِالْغَيْبِ آن كسانى كه به غيب ايمان آوردند از رستگارانند .