شواهد مادّى و ثروت‌هاى طبيعى طلب مىكنند و ايمان خود را منوط بدان ميدانند ، نظير همين نحوه از تقاضاى مورد بحث را مىنمايند ، آنجا كه خدا ميفرمايد : أَوْ تُسْقِطَ السَّماءَ كَما زَعَمْتَ عَلَيْنا كِسَفاً أَوْ تَأْتِيَ بِاللَّهِ وَ الْمَلائِكَةِ قَبِيلًا * أَوْ يَكُونَ لَكَ بَيْتٌ مِنْ زُخْرُفٍ أَوْ تَرْقى فِي السَّماءِ وَ لَنْ نُؤْمِنَ لِرُقِيِّكَ حَتَّى تُنَزِّلَ عَلَيْنا كِتاباً نَقْرَؤُهُ قُلْ سُبْحانَ رَبِّي هَلْ كُنْتُ إِلَّا بَشَراً رَسُولًا * وَ ما مَنَعَ النَّاسَ أَنْ يُؤْمِنُوا إِذْ جاءَهُمُ الْهُدى إِلَّا أَنْ قالُوا أَ بَعَثَ اللَّهُ بَشَراً رَسُولًا * قُلْ لَوْ كانَ فِي الْأَرْضِ مَلائِكَةٌ يَمْشُونَ مُطْمَئِنِّينَ لَنَزَّلْنا عَلَيْهِمْ مِنَ السَّماءِ مَلَكاً رَسُولًا * قُلْ كَفى بِاللَّهِ شَهِيداً بَيْنِي وَ بَيْنَكُمْ إِنَّهُ كانَ بِعِبادِهِ خَبِيراً بَصِيراً . « 1 » « ميگويند ما ايمان نمىآوريم مگر زمانى كه تو آسمان را به صورت قطعه‌هائى همانطور كه مىپندارى بر سر ما فرود آرى ، يا آنكه خداوند و فرشتگان را به شكل دسته جمعى بياورى ، يا آنكه يك خانه از طلا داشته باشى ، يا آنكه به آسمان بالا روى ، و ما بدين بالا رفتن و پرواز نمودن نيز اكتفا نكنيم مگر آنكه ببينيم از آسمان يك كتاب به دست گرفته و براى ما پائين مىآورى كه ما بتوانيم در آن كتاب خارجى نگريسته و آن را قرائت كنيم . اى پيامبر بگو : سبحان ربّى ، پروردگار من از اين نسبت‌ها پاك و منزّه است ؛ مگر من غير از يك بشرى هستم كه مرا به عنوان و مُهر

--> ( 1 ) آيات 92 تا 96 ، از سورهء 17 : الإسراء