كيفيّت آب و كمّيّت آن تغييرى حاصل نمىشود . ولى اگر در ظرف محدود مانند مَشكِ آب يا كاسهء آب مقدارى آب اضافه كنند يا از آن بردارند ، زيادى و كاستى در آن مشهود ميگردد . تا انسان در محدودهء عالم طبع و مادّه ، نفس خويش را تنزّل داده و علاقه‌ها و ارتباطات خود را منحصر نموده است ، وجودش مانند آن ظرف كوچك محدود است ؛ با از دست دادن زن يا فرزند يا مال يا عشيره و اقوام يا جاه و اعتبار در كلبهء ماتم مىنشيند و با پيدايش علامات فقدان آنها در آينده ، خود را دهشت زده ملاحظه مىكند . اولياى خدا هستند فقط و فقط ، كه نفس خود را از جميع مراحل و منازل طبع و مادّه و آثار و تعلّقات آن بيرون برده و سفر بسوى عالم تجرّد و ملكوت نموده‌اند ، و مانند دريا شده‌اند و وجودشان همه جنبه‌اى پيدا نموده است ، و با از دست دادن اين امور در گذشته و يا با احتمال فقدان آنها در آينده ، تزلزل و تغييرى در آنها پيدا نمىشود و گرد خوف و اندوه بر سيماى آنان نمىنشيند . و همين معناى وسعت نفس و از محدوديّت بيرون آمدن آنست كه خداوند علىّ اعلى در قرآن بيان فرموده ، و حضرت أمير المؤمنين عليه السّلام به عنوان معناى زهد ، كلام الهى را تفسير نموده‌اند : الزُّهْدُ كُلُّهُ بَيْنَ كَلِمَتَيْنِ مِنَ الْقُرْءَانِ ، قَالَ اللهُ سُبْحَانَهُ : لِكَيْلا تَأْسَوْا عَلى ما فاتَكُمْ وَ لا تَفْرَحُوا بِما آتاكُمْ . « 1 »

--> ( 1 ) صدر آيه 23 ، از سورهء 57 : الحديد