وَ مَنْ لَمْ يَأْسَ عَلَى الْمَاضِى وَ لَمْ يَفْرَحْ بِالآتِى ، فَقَدْ أَخَذَ الزُّهْدَ بِطَرَفَيْه . « 1 » حضرت فرمود : « خداوند حقيقت زهد را بين دو كلمه در قرآن مجيد بيان فرموده است ؛ و آن اينست كه : تأسّف نخوريد بر آنچه از دست شما رفته است ، و خوشحال نشويد به آنچه به شما داده مىشود . پس كسى كه بر امور گذشته تأسّف نخورد و بر امور آينده كه به او داده مىشود مسرور و خوشحال نگردد ، حقيقت زهد را به دو جانبش گرفته است » . ايمان اولياء خدا به مرتبهء اعلا رسيده است اولياء خدا كيستند ؟ الَّذِينَ آمَنُوا وَ كانُوا يَتَّقُونَ . آن كسانى كه ايمان آوردند و سابقاً تقوى پيشه داشتند ؛ يعنى ايمان آورده و دائماً بر اساس آن ايمان رفتار كرده و متّقى شده‌اند ، و آن ايمان و تقوى موجب ايمان و تقواى بهترى شده است ، و دائماً هر يك از درجات ايمان و تقوى موجب شدّت و قوّت ديگرى شدند تا اينكه فعلًا ايمان به درجهء اعلا رسيد و مراتب تقواى سابق موجب پيدايش چنين ايمانى گرديد . در سورهء صفّ وارد است كه : يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا هَلْ أَدُلُّكُمْ عَلى تِجارَةٍ تُنْجِيكُمْ مِنْ

--> ( 1 ) شرح « نهج البلاغه » باب الحكم ، طبع محمّد عبده - مصر ( مطبعهء عيسى البابى الحلبىّ ) ، ج 2 ، ص 238