هَذِهِ ، يَعْنِى لِحْيَتَهُ مِن دَمِ رَأْسِه . « 1 » « رسول خدا صلّى الله عليه و آله و سلّم به من فرمود : شقىترين پيشينيان كيست ؟ عرض كردم : آنكه از قوم ثمود بود و شتر صالح پيمبر را پى كرده و او را كشت . رسول خدا فرمود : راست گفتى . پس بگو شقىترين پسينيان كيست ؟ عرض كردم : اى رسول خدا نمىدانم ! حضرت رسول فرمود : آنكه بزند بر اين موضع ، و اشاره به يافوخ أمير المؤمنين فرمود . ( و يافوخ موضعى است در جلوى سر بين استخوان جلوى سر و استخوان مغز سر ، كه در اطفال نرم است و چون بر آن موضع دست بگذارند فرو رود . ) و أمير المؤمنين عليه السّلام مىفرمود : دوست دارم كه شقىترين شما برانگيزد و - دست به محاسن خود مىكشيده و اشاره به سرش مىنموده و مىفرمود : - اينجا را از اينجا به خون خضاب كند ! » و نيز ابن اثير روايت مىكند با إسناد متّصل خود از أبو الطُّفَيل كه : إنَّ عَلِيًّا جَمَعَ النَّاسَ لِلْبَيْعَةِ ، فَجَاءَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مُلْجَمِ الْمُرَادِىُّ فَرَدَّهُ مَرَّتَيْنِ ، ثُمَّ قَالَ عَلِىٌّ : مَا يَحْبِسُ أَشْقَاهَا ؟ فَوَ اللهِ لَيَخضِيَنَّ هَذِهِ مِن هَذِهِ . ثُمَّ تَمَثَّلَ : اشدُد حَيَازِيمَكَ لِلمَوتِ * فَإنَّ المَوتَ لَاقِيكَا

--> ( 1 ) « أسد الغابة » احوالات أمير المؤمنين علىّ بن أبى طالب ، ج 4 ، ص 34 و 35 ؛ و نيز اين روايت را در « الصّواعق المحرقة » ص 74 آورده است .