أَوْ نَهاراً فَجَعَلْناها حَصِيداً كَأَنْ لَمْ تَغْنَ بِالْأَمْسِ كَذلِكَ نُفَصِّلُ الْآياتِ لِقَوْمٍ يَتَفَكَّرُونَ « 1 » « همانا مثل زندگانى دنيا مانند آبى است كه ما آن را از آسمان به پائين مىفرستيم و گياهان زمين از اقسام نباتاتى كه خوراك انسان و چارپايان است با آن آب مخلوط شده ، نباتات و گياهان سر سبز و شاداب گشته ، تا سرحدّى كه زمين بهرهء كافى خود را مىبرد و به انواع نبات و گياه و مزيّن مىگردد . و صاحبان و ساكنان زمين چنين مىپندارند كه ديگر يكباره تمام قدرت و مكنت آنها بر زمين متمركز شده و ديگر عاملى نيست كه بتواند اين بهرهء كافى و اين وفور نعمت و خرّمى و شادابى را از آنان بگيرد ؛ كه ناگهان امر ما در شب يا روز بدان زمين ميرسد و چنان آنها را از بين مىبرد و همه را درو شده و از زمين جدا شده قرار ميدهد كه گوئى اصلًا ديروز در اين زمين چيزى نروئيده بود . اين‌طور - اى پيامبر گرامى - ما آيات خود را مفصّلًا بيان مىكنيم براى مردمى كه تفكّر كنند و بينديشند . » در اين آيه مىفرمايد : زندگى و حيات انسان در دنيا هم همينطور است . يعنى نطفه‌هاى سرد در آتشگردان صلب پدر و سپس در رحم مادر قرار مىگيرد و با كمال حرارت دوران تكامل خود را در رحم طىّ نموده و سپس به دنيا پا مىگذارد و بدنبال علم و قدرت و جاه و مال و فرزند و انواع و اقسام تعيّنات و اعتباريّات مىرود تا ازهرجهت داراى علم و تجربه و قوّهء تشخيص و ادراك و معرفت

--> ( 1 ) آيه 24 ، از سورهء 10 : يونس