فَضَرَبَكَ ضَرَبَةً عَلَى قَرْنِكَ فَخُضِبَتْ مِنْهَا لِحْيَتُكَ . « سپس رسول خدا گريه كرد . عرض كردم اى پيامبر خدا علّت گريهء شما چيست ؟ فرمود : گريه مىكنم براى آن حادثهء عظيمى كه در اين ماه بر تو فرود آيد و خون ترا حلال كنند . مثل اينكه من مىبينم كه تو در حال نماز و مناجات با پروردگارت هستى ، در اين حال شقىترينِ اوّلين و آخرين ، هم دوش و همرديف پى كنندهء ناقهء صالح برانگيزد و چنان ضربتى بر مغز سر تو فرود كند كه از آن ضربت محاسنت به خون خضاب شود . » فَقُلْتُ : يَا رَسُولَ اللهِ ! فِى سَلَامَةٍ مِنْ دِينى ؟ فَقَالَ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَ ءَالِهِ وَ سَلَّمَ : فِى سَلَامَةٍ مِنْ دِينِكَ . « عرض كردم : اى پيغمبر خدا ؟ آيا در آن حال دين من سالم خواهد بود ؟ فرمود - كه درود خدا بر او و آلش باد - : بلى دين تو سالم خواهد بود . » ثُمَّ قَالَ : يَا عَلِىُّ ! مَنْ قَتَلَكَ فَقَدْ قَتَلَنِى ، وَ مَنْ أَبْغَضَكَ فَقَدْ أَبْغَضَنِى ؛ لِانَّكَ مِنِّى كَنَفْسِى ، وَ طِينَتُكَ مِنْ طِينَتِى ، وَ أَنْتَ وَصِيِّى وَ خَلِيفَتِى فِى أُمَّتِى . « 1 »

--> ( 1 ) اصل اين حديث شريف را صدوق در كتاب « عيون أخبار الرّضا » طبع سنگى ، ص 192 ؛ و « أمالى » طبع سنگى ، ص 57 و 58 با تتمّهء آن كه ذكر خواهد شد روايت مىكند . و در كتاب « وسائل الشّيعة » ج 7 ، ص 227 از « عيون » تا لفظ الْوَرَعُ عَنْ مَحَارِمِ اللهِ روايت مىكند و چون تتمّهء آن راجع به اعمال مستحبّه و اجتهاد در عبادت نيست لذا حديث را تقطيع نموده است . و ليكن