زير دست و رحم بر صغير و احترام و توقير كبير ؛ مفصّلًا بياناتى فرمودند . و مفادش آنست كه مؤمن در شهر رمضان نه تنها از آدابى كه فقهاء در كتب عمليّه ذكر مىكنند بايد اجتناب ورزد بلكه در اين ماه رحمت بايد با شراشر وجود خود جلب رحمت كند ، خشوع و خضوع داشته باشد ، هميشه به ذكر خدا اشتغال ورزد ، در هر امرى كه او را به خدا نزديك كند سبقت گيرد ، و از هر چيزى كه او را از خدا دور كند بگريزد ، به آنچه خدا امر كرده عمل كند و از آنچه نهى فرموده اجتناب ورزد ، از هر چه ديدنش را حرام فرموده چشم ببندد و به هر چه شنيدنش را ممنوع كرده گوش ندهد . و خلاصه با بيانات خود در اين خطبه آن صراط مستقيمى كه اقصر فاصلهء بين انسان و خداست را تشريح كردند . أمير المؤمنين عليه السّلام كه اين روايت را بيان مىكنند مىگويند : در پايان خطبه برخاستم و عرض كردم : يَا رَسُولَ اللهِ ! مَا أَفْضَلُ الاعْمَالِ فِى هَذَا الشَّهْرِ ؟ فَقَالَ : يَا أَبَا الْحَسَنِ ! أَفْضَلُ الاعْمَالِ فِى هَذَا الشَّهْرِ الْوَرَعُ عَنْ مَحَارِمِ اللهِ . « اى رسول خدا بهترين اعمال در اين ماه چيست ؟ رسول خدا فرمود : اى أبو الحسن ! بهترين اعمال در اين ماه اجتناب از گناهان است . » ثُمَّ بَكَى ، فَقُلْتُ : مَا يُبْكِيْكَ يَا رَسُولَ اللهِ ؟ فَقَالَ : أَبْكِى لِمَا يُسْتَحَلُّ مِنْكَ فِى هَذَا الشَّهْرِ ؛ كَأَنِّى بِكَ وَ أَنْتَ تُصَلِّى لِرَبِّكَ وَ قَدِ انْبَعَثَ أَشْقَى الاوَّلِينَ وَ الأخِرِينَ ، شَقِيقُ عَاقِرِ نَاقَةِ ثَمُودَ ؛