آنها ، از علم آنها ، از حيات دنيوى آنها ، از تمام صفات و آثار آنان اثرى نيست ؛ خبر است . يك روز اثر بودند امروز خبر شدند ، شناسنامه عوض مىشود ، آقاى . . . أيَّده الله تبديل به مرحوم آقاى . . . رَحِمه الله مىشود ، امروز مىگويند : خدايش شفا دهد ، براى او حمد بخوانيد ، فردا مىگويند : خدايش رحمت كند براى او فاتحه بخوانيد . هست اين‌طور يا نه ؟ ! برادر ! پدر ما كو ؟ جدّ ما كو ؟ اجداد ما كجا رفتند ؟ همهء آنها خبر شدند . يك روز اثر بودند ، چه اثر مهمّى ؛ دنيا را زير گام خود تكان مىدادند ، فرياد أنانيّت آنان گوش فلك را كر مىكرد ؛ اينها همه اثر بود . مىآمدند در اين مساجد مىنشستند به نصائح و مواعظ گوش مىدادند ، همه اثر بود . امروز همه خبر شدند ، همه و همه . ما هم امروز اثريم ؛ مىگوئيم ، مىشنويم ، در فعّاليّت هستيم ؛ فردا خبريم ، مىگويند : خدايشان رحمت كند ، ديروز اثر بودند امروز خبر شدند . اين قرعه‌اى نيست كه فقط بنام آنان زده شود ، شترى است كه درِ هر خانه مىخوابد و از همه كس استقبال خواهد نمود . ) نهايت هر متحرّكى سكون است ؛ و آخر هر موجودى كه لباس حيات و كون پوشيده أَن لَا يَكُون است . پس چون مطلب از اين قرار است ، به چه دليل ، به چه مجوّز عقلى شخص خود را براى رسيدن به چيزهاى فانى و خراب در كام هلاك بيفكند و براى وصول به اين امور فانيه و زائله در خودكشى و تهالك سبقت گيرد ؟ دنيا براى عزّت و غنى و راحتى است بدانيد اى مردم ! كه دنيا براى سه چيز مورد رغبت و طلب واقع