فرمود : در اينجا از اصحاب پيغمبر صلى اللَّه عليه و آله چه كسى حضور دارد ؟ پس دوازده تن برخاستند كه از جملهء آنها بودند : قيس بن ثابت بن شماس ، و هاشم بن عتبه و حبيب بن بديل بن ورقاء ، پس گواهى دادند كه از پيغمبر صلى اللَّه عليه و آله شنيده‌اند كه ميفرمود : من كنت مولاه فعلى مولاه ، و ابو موسى « مدينى » اين حديث را با بررسى و دفت در سند آورده . و ابن حجر در جلد 1 « الاصابه » صفحهء 305 آن را از كتاب الموالات ابن عقده روايت نموده و صدر خبر را تا آنجاى از متن كه « على عليه السّلام گفت » . . . از آن انداخته و هاشم بن عتبه را ذكر نكرده ! و اين روش او بمقتضاى عادتى است كه نامبرده در كاهش فضايل آل اللَّه دارد ! ! و محبّ الدين طبرى در جلد 2 « الرياض النضره » ص 169 روايت مزبور را از طريق احمد بلفظ اول او و از معجم حافظ بغوى ابو القاسم بلفظ دوم احمد ، و ابن كثير در جلد 5 تاريخش صفحه 212 از احمد به دو طريق و دو لفظ اوّلى او ، و در جلد 7 صفحه 347 از احمد بلفظ اوّل او ذكر نموده‌اند ، و در صفحه 348 گويد : ابو بكر بن ابى شيبه گفت : حديث كرد ما را شريك از حنش از رياح بن حارث كه گفت : هنگاميكه ما در رحبه با على عليه السّلام نشسته بوديم ، مردى بر آنحضرت وارد شد كه اثر سفر بر او بود و گفت : السلام عليك يا مولاى ، گفتند : اين كيست ؟ گفت : ابو ايوب انصارى هستم ، من شنيدم از رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله و سلَّم كه ميفرمود : من كنت مولاه فعلى مولاه . و حافظ هيثمى در ج 9 « مجمع الزوايد » ص 104 حديث مزبور را بلفظ اول احمد روايت نموده ، سپس گويد : حديث مزبور را احمد و طبرانى روايت نموده‌اند ، جز اينكه او گفته كه : گفتند : شنيديم رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله ميفرمود : من كنت مولاه فعلى مولاه ، اللهم وال من والاه ، و عاد من عاداه - و اين ابو ايوب است كه ميان ماست پس ابو ايوب روپوش را از خود دور كرد سپس گفت شنيدم كه رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله مىفرمود :