كه در پيش ( صفحه 157 ) ذكر نموديم واقع شده ، ابن كثير را شبههء ديگرى است كه در جلد 5 تاريخش در ص 214 ذكر نموده ، داير بتأييد در انكار حديث ! شبهه مزبور عبارت است از پندار او در اينكه پاداش روز غدير ( مذكور در روايت مزبور ) اگر معادل باشد با روزهء شصت ماه مستلزم اينست كه مستحب بر واجب برترى و فضيلت داشته باشد ! ! زيرا آنچه دربارهء روزه تمام ماه رمضان رسيده اينست كه ثواب آن معادل با ده ماهست ، و اين ( تفاوت ) بى سابقه و ناروا و باطل است . ردّ و ابطال اين شبهه و پندار به دو طريق نقض و حلّ صورت ميگيرد ، امّا ردّ نقضى بوسيله يكعدّه روايات بسيار زياد است كه براى ما مجال ذكر همه آنها ( و حتّى ذكر اكثر آنها ) نيست ( 1 ) ، و اكتفا ميكنيم از آنها به چند حديث : 1 - حديث : كسى كه ماه رمضان را روزه بدارد و شش روز از شوال را هم در دنبال آن قرار دهد يعنى روزه بگيرد مثل اينست كه تمام روزگار ( عمر خود ) را روزه داشته ، اين حديث را مسلم به چند طريق در صحيح خود جلد 1 ص 323 و ابو داود در سنن خود جلد 1 ص 381 و ابن ماجه در سنن خود جلد 1 ص 524 و دارمى در سنن خود جلد 2 ص 21 و احمد در مسند خود جلد 5 ص 417 و 419 و ابن ربيع در « تيسير الوصول » جلد 2 ص 329 - نقل از ترمذى و مسلم - با بررسى طريق روايت نموده‌اند و هر كس كه قايل به استحباب روزهء اين شش روز است اتكاء و اسنادش بر اين روايت است . 2 - حديث : كسى كه روزه بدارد شش روز بعد از فطر را ، چنانست كه تمام سال را روزه داشته ، حديث مزبور را ، ابن ماجه در سنن خود جلد 1 ص 524 و دارمى در سنن خود جلد 2 ص 21 و احمد در مسندش جلد 3 ص 308 و 324 و 344 و در جلد 5 ص 280 و نسائى و ابن حبّان هر دو در سنن خود با بررسى طريق

--> ( 1 ) به جلد 1 « نزهة المجالس » ص 151 - 158 و 167 - 176 مراجعه نمائيد .