الشيخ الأميني ( مترجم : جمعي از مترجمين )
398
الغدير ( فارسي )
روايت نمودهاند و سيوطى صحت اين حديث را در جلد 2 « الجامع الصغير » ص 79 تأييد نموده است . 3 - رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله امر ميفرمود به روزه داشتن ايام البيض - يعنى - سيزدهم و چهاردهم و پانزدهم ( هر ماه ) و ميفرمود مانند روزه داشتن تمام عمر يا مانند حال عمر است ، اين حديث را ، ابن ماجه در سنن خود جلد 1 ص 522 و دارمى در سنن خود جلد 2 ص 19 با بررسى طريق روايت نمودهاند . 4 - هيچ روزهائى از روزهاى دنيا براى عبادت محبوبتر نيست در نزد خدا از عبادت دهه ( ذى حجّه ) و همانا روزه داشتن يك روز از آن معادل است با روزه داشتن يكسال و يكشب آن ( در فضيلت ) - معادل شب قدر است ، اين حديث را ، ابن ماجه در سنن خود جلد 1 ص 527 و غزالى در احياء العلوم جلد 1 ص 227 با بررسى طريق روايت نمودهاند . و در كتاب اخير الذكر ، ( اين حديث نيز مذكور است ) : كسى كه سه روز از ماه حرامى را كه عبارتست از پنجشنبه و جمعه و شنبه روزه بدارد خدا بپاداش هر روز براى او عبادت نهصد سال ثبت ميفرمايد . 5 - ( زيادتى چاپ دوم ) از انس بن مالك نقل شده كه گفت : گفته ميشد در ايام دهگانه ( ذيحجه ) بهر روز هزار روز ، و دربارهء روز عرفه ده هزار روز ، يعنى در فضيلت - اين موضوع را ، منذرى در « الترغيب و الترهيب » جلد 6 ص 66 نقل از بيهقى و اصفهانى ذكر نموده . 6 - روزه داشتن سه روز از هر ماه ( معادل ) روزهء عمر است با افطار آن ، حديث مزبور را احمد در مسندش جلد 5 ص 34 ، و ابن حبّان در صحيح خود با بررسى طريق روايت نمودهاند ، و سيوطى در جلد 2 « الجامع الصغير » ص 78 صحت آن را تأييد نموده ، و نسائى و ابو يعلى در مسند خود و بيهقى از جرير بطوريكه در جلد 2 جامع الصغير ص 78 مذكور است ، روايت مزبور را بلفظ : روزهء سه روز از هر ماه روزهء عمر است ، آوردهاند . و ترمذى و نسائى ( بطوريكه در جلد 2 « تفسير الوصول » ص 330 مذكور