جلد 10 تهذيب ص 167 درج و گفتار ابى نعيم مذكور را نقل نموده و ابن حبّان در افراد ثقه از او ياد كرده و از عجلى راستى گفتار او را و اينكه باكى بروايت او نيست نقل و از بزاز حكايت نموده كه : باكى بر او نيست و انس را ديده و سراغ نداريم كسى را كه حديث او را ترك نموده باشد ، نامبرده در سال 125 و گفته شده 129 در گذشته ، و گفته شده كه در حدود 140 منصور او را كشته ، بخارى و مسلم و بقيه پيشوايان ديگر شش گانه يعنى صاحبان صحاح از او حديث نقل و روايت نموده‌اند . 4 - ابو عبد الرحمن بن شوذب ، حافظ ابو نعيم در ج 6 « حليه » ص 129 - 135 او را در شمار اولياء آورده و از كثير بن وليد روايت نموده كه او گفته : هر وقت ابن شوذب را ميديدم ملائكه را ياد مينمودم . و جزرى در « خلاصه » ص 170 از احمد و ابن معين ثقه بودن او را حكايت نموده و ابن حجر در جلد 5 « تهذيب » ص 255 از او ذكرى بميان آورده كه خلاصه اش اينست كه : او استماع حديث نموده و در فقه دست يافته و از ثقات بوده سفيان ثورى گفته : نامبرده از استادان مورد وثوق ما بوده و ابن خلفون از ابن نمير و غيره توثيق او را نقل كرده و از ابي طالب و عجلى و ابن عمّار و ابن معين و نسائى حكايت كرده كه نامبرده ثقه است ، در سال 86 متولد و در يكى از سالهاى 144 / 156 / 157 وفات يافته ، حديث او را پيشوايان ششگانه جز مسلم روايت كرده‌اند ، و حاكم در « مستدرك » و ذهبى در « تلخيص » صحيح بودن حديث او را تصديق نموده‌اند . 5 - ضمرة بن ربيعهء قرشى ، ابو عبد اللَّه دمشقى ، متوفاى 182 / 200 / 202 حافظ ابن عساكر در جلد 7 تاريخش ص 36 شرح حال او را نگاشته و از احمد حكايت كرده كه گفت به من رسيد كه : نامبرده استادى صالح بوده ، و در جواب پرسشى كه از او شد ، گفت : اين مرد ثقهء مورد اعتماد ، مردى است ذيصلاحيت و خوش روايت ، و از ابن معين ثقه بودن او را نقل نموده ، و از ابن سعد حكايت