يعنى از ولايت على رضى اللَّه عنه ، و معنى چنين مىشود : همانا از آنان سؤال مىشود آيا بر طبق سفارش پيغمبر صلى اللَّه عليه و آله حق موالات او را ادا نمودند يا امر ولايت را ضايع و مهمل گذاردند ؟ ! ! تا بمقام مطالبه برآيند و بر كيفر اعمال خود برسند . و شيخ الاسلام حموينى در « فرايد السمطين » در باب چهاردهم ، و جمال الدين زرندى در « نظم درر السمطين » و ابن حجر در « صواعق » ص 89 ، و حضرمى در « الرشفه » ص 24 اين حديث را با بررسى در طريق روايت و ذكر نموده‌اند . و حموينى ، از طريق حاكم ابي عبد اللَّه ابن البيّع و او ، از محمّد بن مظفّر با بررسى طريق آن روايت نموده كه روايت كرد بما عبد اللَّه بن محمّد بن غزوان ، از علي بن جابر ، از محمّد بن خالد حافظ ابن عبد اللَّه ، از محمّد بن فضيل ، از محمّد بن سوقه ، از ابراهيم ، از اسود ، از عبد اللَّه بن مسعود كه وى گفت : رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله فرمود : فرشتهء نزد من آمد و گفت : يا محمّد سل من ارسلنا قبلك من رسلنا على ما بعثوا ؟ ؟ - يعنى اى محمّد از پيغمبران پيش از خود سئوال كن ؟ بر چه امرى مبعوث شدند ؟ آنها ( پيغمبران پيشين ) گفتند : بر ولايت تو و ولايت علي بن ابي طالب . و گفته كه از علي عليه السّلام روايت شده كه فرمود : « جعلت الموالاة اصلا من اصول الدين » ، يعنى : قرار داده شده است موالات ، اصلى از اصول دين ، و نيز وى از طريق حاكم ابن البيّع با بررسى طريق روايت نموده از حديث محمّد بن على ، از احمد بن حازم ، از عاصم بن يوسف يربوعى ، از سفيان بن ابراهيم حرنوى از پدرش ، از ابي صادق كه او گفت : علي عليه السّلام فرمود : اصول الاسلام ثلاثة ، لا ينفع واحد منها دون صاحبه : الصلاة ، و الزكاة ، و الموالاة يعنى اصول اسلام سه چيز است كه هيچيك از آنها بدون آنديگرى سود ندهد ، نماز ، و زكات ، و موالات و در ص 360 همين مجلد گذشت كه : عمر بن خطاب نفى ايمان نمود از كسى كه امير المؤمنين عليه السّلام مولاى او نباشد .