به منظور ردّ و ابطال دعاوى آنكه با آن جناب در امر خلافت معارضه و منازعه نمود . با اين حالات و كيفيات آيا معناى ديگرى براى مولى جز آنچه ما ميگوئيم و جز معنائى كه خود آن جناب فهم و درك كرده يا آنان كه از صحابه براى او شهادت و گواهى دادند و آنان كه براى پنهان داشتن فضيلت او كتمان شهادت كردند تا مبتلاى بلاى افتضاح آور شدند يا آنان كه با او طريق منازعت پيمودند تا دهنهايشان بواسطهء آن شهادت بسته شد ، فهميدند معقول و متصور هست ؟ و گرنه در برابر معارضه و منازعهء امر خلافت در معنى حبّ و نصرت چه گواهى براى آن جناب بود و حال آنكه اين دو معنى شامل ساير مسلمين هم بود و اختصاص بآنجناب نداشت مگر بنا بر تعريفى كه به زودى ذكر آن را خواهيم نمود و آن همان معنى اولويت است كه مطلوب ما است . و آنها كه بر موارد استدلال و احتجاج بين افراد امّت و اجتماعات آنان يا باحتجاجاتى كه در خلال كتب بسيار از قديمترين ازمنه تا عصر حاضر تأليف و تصنيف گرديده بررسى و وقوف يافته‌اند به خوبى ميدانند كه اهل لسان از حديث غدير خم جز همان معنى اولويّت كه در اثبات امامت مطلقه بدان استدلال مىشود معنى ديگرى نفهميده‌اند كه عبارتست از همان اولويت از هر فرد نسبت بجان و مال او در امر دين و دنيايش ، همان اولويت كه براى رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله و جانشينان منصوص او بعد از او مسلم و ثابت است ، ما وقوف بر اين حقيقت را به مقدار احاطه اهل بحث و قدرت علمى اهل تتبّع و تحقيق محول نموده و بيش از اين در انمقام بسط سخن نميدهيم .