مفعل به معناى افعل اما در خصوص اينكه مراد از لفظ « مولى » در لغت همان « اولى » است و يا اينكه « اولى » يكى از معانى « مولى » است ، براى بدست آوردن برهان بر اين امر شما خواننده ( گرامى ) را كافى است آنچه كه در كلمات مفسّرين و محدثين خواهيد يافت در تفسير قول خداى تعالى در سورهء ( حديد ) : * ( فَالْيَوْمَ لا يُؤْخَذُ مِنْكُمْ فِدْيَةٌ وَلا مِنَ الَّذِينَ كَفَرُوا مَأْواكُمُ النَّارُ هِيَ مَوْلاكُمْ وَبِئْسَ الْمَصِيرُ ) * ( 1 ) بعض از مفسّرين منحصرا كلمهء مولى را در تفسير اين آيه به ( اولى ) تفسير نموده و بعضى - اولى - را يكى از معانى مولى دانسته - از جملهء دستهء اوّل ( يعنى آنها كه مولى را منحصرا به اولى تفسير كرده‌اند ) : 1 - ابن عبّاس در تفسيرش - از تفسير فيروز آبادى ص 342 2 - كلبى ( 2 ) كه فخر رازى در جلد 8 تفسيرش در ص 93 از او حكايت نموده 3 - فرّاء - يحيى بن زياد كوفى نحوى متوفاى 207 ، كه فخر رازى در جلد 8 تفسيرش در ص 93 از او حكايت نموده . 4 - ابو عبيدة معمّر بن مثنّى بصرى ، متوفاى 210 ، كه فخر رازى در جلد 8 تفسيرش در ص 93 از او نقل نموده و استشهاد او را به بيت لبيد ذكر نموده بيت لبيد : فغدت كلا الفرجين تحسب انّه مولى المخافة خلفها و امامها ( 3 )

--> ( 1 ) ترجمه - يعنى ( خطاب بمنافقين ) پس در روز محشر از شما فديه گرفته نميشود - يعنى هيچ اقدامى كه جبران استحقاق عذاب را بكند از شما پذيرفته نيست و همچنين از ساير كفار - جايگاه شما آتش است و آتش اولى است بشما كه بواسطه كفر و نفاق شما را در بر گيرد و در اختيار خود قرار دهد و چه بد سرانجام و عاقبتى است . ( 2 ) محمد بن سائب مفسر نسابه متوفاى 146 در كوفه . ( 3 ) لبيد - ابو عقيل - لبيد بن ربيعة بن عامر بن مالك بن جعفر بن كلاب بن ربيعة بن عامر بن صعصعه عامرى - از شرفاء عصر جاهليت و اسلام بوده در سال 41 هجرى در سن 140 سالگى و بقولى 157 سالگى وفات يافته - حساسترين سخنى كه ( بروايت از رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله ) در عرب گفته شده اين سخن لبيد است : الا كل شيء ما خلا اللَّه باطل - بيت مورد استشهاد منسوب به او از قصيده ايست شامل 88 بيت كه قصيدهء مزبور از جمله قصايد هفتگانه است كه در كعبه آويخته بوده و بنام سبعهء معلقه مشهور گشته - اجمال معنى شعر : در وصف گاو وحشى است كه از صداى آدميان ( كه در تعقيب او بودند ) هر اسناك شد تا به حدى كه انست صدا از جلو او بوده يا از عقب و كدام يك از جلو و عقب اولى بترس و انديشه است بين دو دست و دو پاى چهارپايان را فرج مينامند ) - نقل از شرح معلقات سبعه - مترجم