و بطائح واقع است ، بعلَّت اينكه در اين فاصله آبهاى متعددى جمع مىشود سپس راه از آن شن زارها بدجله العوراء منتهى مىشود ، سپس امتداد پيدا مىكند تا بصره تا منتهى مىشود به شط ( نهر ابن عمر ) . . اه - و يوم البطحاء ( روز بطحاء ) از روزهاى معروف عرب است ، و منسوب به : بطحاء ذى قار است كه در آنجا بين كسرى و قبيله بكر بن وائل جنگ واقع شد . در اين مورد ( يعنى در تعميم معناى ابطح و بطحاء در لغت عربى ) شواهد بسيارى از شعر شعرائى هست كه بقول آنان احتجاج مىشود از جمله شعرى است كه منسوب بمولاى ما امير المؤمنين عليه السّلام است ، كه از جمله سخنانى است كه خطاب به وليد بن مغيره فرمايد : يهددنى بالعظيم الوليد فقلت : انا ابن ابى طالب انا ابن المبجّل بالابطحين و بالبيت من سلفى غالب ( 1 ) و ميبدى در شرح آن ذكر نموده كه مراد آنحضرت ( از ابطحين ) ابطح مكه و مدينه است ، و نابغهء بنى شيبان ( 2 ) در ديوانش در ص 104 از جملهء قصيدهء كه در ستايش عبد الملك بن مروان سروده گويد : و الارض منه جمّ النبات بها مثل الزرابى للونه صبح و ارتدت الاكم من تهاويل ذى نور عميم و الاسهل البطح ( 3 )

--> ( 1 ) مرا وليد به چيزى بزرگ تهديد مىكند در جواب گفتم كه من فرزند ابى طالب هستم من فرزند كسى هستم كه به بزرگوارى معروفست در دو ابطح مكه و مدينه و در خاندان دو قبيلهء اجداد غالب ( كه يكى غالب بن فهره قرشى و ديگرى غالب بن صعصعه يا غالب بن قطيعه عدنانى است ) ( 2 ) اسمش عبد اللَّه بن مخارق بن سليم است . ( 3 ) و زمين در اثر آن ( باران ) پر از نباتى است كه به جهت رنگ آميزى آن روى زمين مانند فرشهاى رنگين رنگ سياه و سرخ به خود گرفته ( عرب نباتات را برنگ سياهى مىستايد و مراد رنك سبز نبات و رنگ قرمز گلهاست ) و پوشيده شده تلها و زمينهاى گستردهء هموار از رنگهاى مختلف نباتات گلدار فراوان .