و خاف عقابه ، فاذا رأيت اولئك فاولئك شيعة جعفر « 1 » . مفضّل مىگويد كه : حضرت صادق عليه السّلام به من گفتند : « با مردم پست و رذل منشين ، شيعهء على كسى است كه شكم و فرج خود را حفظ كند و از عفّت خارج نشود ، و جهادش در راه خدا شديد باشد ، و كارهاى خود را براى خدا انجام دهد ، و به ثواب او اميدوار ، و از عذاب او ترسان باشد . اگر جماعتى را ديدى كه اين صفات در آنها بودن بدان كه آنها شيعهء جعفر بن محمّد هستند » . و از « امالى » شيخ طوسى از حضرت رضا از پدرانش از حضرت امام محمّد باقر عليه السّلام روايت است كه به خيثمه فرمودند : ابلغ شيعتنا انّا لا نغنى عن اللّه شيئا ، و ابلغ شيعتنا انّه لا ينال ما عند اللّه الّا بالعمل ، و ابلغ شيعتنا انّ اعظم النّاس حسرة يوم القيامة من وصف عدلا ثمّ خالفه الى غيره ، و ابلغ شيعتنا انّهم اذا قاموا بما امروا انّهم هم الفائزون يوم القيامة « 2 » . « به شيعيان ما ابلاغ كن كه ما نمىتوانيم شما را از طاعت خدا بىنياز نموده در رحمت داخل كنيم ، و به شيعيان ما برسان كه درجات و مقاماتى كه در نزد خداست به دست نمىآيد مگر با عمل صالح ، و به شيعيان ما برسان كه حسرتمندترين مردم در روز بازپسين كسى است كه وصف عدل و نيكى را كرده لكن خودش عمل ننموده و غير آن را بجا آورده است ، و به شيعيان ما برسان كه اگر به آنچه به آنها امر شده است عمل كنند رستگاران در روز قيامت خواهند بود » . و از « كافى » با سند خود از حضرت علىّ بن الحسين عليهما السّلام روايت است كه فرمود : وددت و اللّه انّى افتديت خصلتين فى الشّيعة لنا ببعض لحم ساعدى : النّزق و قلّة الكتمان . « 3 » حضرت سجّاد فرمودند : « سوگند به خدا راضى هستم كه از شيعيان ما دو صفت زشت بيرون شود : يكى سبكى و زود به غضب آمدن ، و ديگرى كم سرّ نگاه داشتن ، و در مقابل مقدارى از گوشتهاى بازوى خود را فدا بدهم » . چون در

--> ( 1 ) « بحار الانوار » ج 15 كتاب الايمان ص 152 . ( 2 ) « بحار الانوار » ج 15 كتاب الاخلاق ص 164 . ( 3 ) « بحار الانوار » ج 15 كتاب العشرة ص 137 .