رضاى خدا و خلود و طراوت و شادابى چرا تنها براى آنهاست ؟ در روايات بسيارى صفات شيعه و اخلاق آنها و اعمال آنها از مروّت و انصاف و صدق و ايثار و صبر و استقامت و صفا و خلوص و عبادت و جهاد و صيام و صدقه و اعتقاد راستين به خدا و دستورات خدا بيان شده است . و اينها صفاتى است كه در مولاى آنها حضرت امير المؤمنين است . آنها حساب خود را در دنيا پس داده‌اند ، و در برابر مشكلات و ناملايمات صبر و تحمّل نموده ، عفّت زبان و عفّت قلم و عفّت بطن و فرج داشته ، از معاصى اجتناب كرده ، بلكه با عبوديّت در مقابل حضرت معبود زنگار دل خود را جلا زده و بالأخره زدوده و انوار الهى در دلشان تابش كرده است . شيعيان افرادى هستند كه در مكتب مولا امير المؤمنين عليه السّلام درس عمل خوانده‌اند و تمام كريوه‌ها و عقبات عالم برزخ و قبر و سؤال منكر و نكير و حشر و عرض و حساب و سؤال و صراط و ميزان را طىّ نموده ، و در همين دنيا كلام مولايشان كه فرمود : و اخرجوا من الدّنيا قلوبكم قبل ان تخرج منها ابدانكم . « 1 » « دلهاى خود را از دنيا خارج كنيد قبل از آنكه بدنهايتان از دنيا خارج گردد » در دلشان نشسته است . و البتّه همانطور كه بهشت جا و منزل پاكان است ، بايد منزلگه و مقام آنان بوده باشد . آنها در راه و روش امير المؤمنين كه تسليم محض در مقابل اوامر و دستورات خداست تسليم بوده ، چون و چرا نمىكردند ، و اوامر پيغمبر را گرچه در مراحل سخت و نقاط حسّاس و باريك پيروى مىنمودند ، و تمام آيات قرآنيّه و بيانات رسول اكرم را دربارهء امير المؤمنين و اهل بيت و در ساير مسائل قبول داشتند ، و به دنبال اين خلوص فكرى و علمى ، در عالم خارج همان عقيدهء خود را اعمال و از خودسرى و استكبار مصون بودند ، اين است مقام شيعه كه نمونهء كامل مقام انسانيّت و ميوهء رسيدهء عالم وجود و نوگل نورسته در باغ وجدان و حميّت و انصاف است . در مقابل آنان افرادى هستند كه اوّلا دستورات رسول اللّه را لازم الاجراء نمىدانستند و پيغمبر را در مواقع حسّاس تنها مىگذاردند نه در عبادت و بندگى خضوع و خشوعى ، نه در ايثار و فداكارى قدمى ، و نه در جهاد و صبر و تحمّل در شدائد

--> ( 1 ) « نهج البلاغة » باب خطب ص 418 .