بوديم نزد رسول خدا كه ناگهان سه نفر از مهاجرين آمدند . حضرت رسول صلى اللّه عليه و آله و سلّم فرمودند : امّت من بعد از من به سه دسته تقسيم مىشوند . يك دسته اهل حقّ محض‌اند كه ابدا آن حقّ را به باطل مخلوط نمىكنند ، و مثل آنها مانند طلاست كه هر چه آتش بر آن دميده شود پاكى و خلوص آن بيشتر خواهد شد ، و امام آنها اين است - و به يكى از آن سه نفر اشاره فرمود - ، و او همان كسى است كه خداوند تعالى در كتاب خود به عنوان امام و رحمت امر به پيروى از او نموده است . و يك دسته اهل باطل‌اند كه ابدا آن باطل را با حقّ مخلوط نمىكنند ، مثل آنها مانند آهن است هر چه بيشتر آتش به آن دميده شود خبث و ناپاكى خود را بيشتر خواهند نمود . مسلم مىگويد : من سؤال كردم كه اهل حقّ چه كسانند و امام آنها كه بود ؟ گفتند : علىّ بن ابي طالب ، و از گفتن دو امام ديگر خوددارى نمودند ، و هر چه من اصرار كردم كه از آن دو امام نيز بازگو كنند بازگو نكردند . سپس ابن مردويه مىگويد : به اين قسم كه ما اين روايت را آورديم اهل مذهب يعنى سنّىها روايت كرده‌اند » . بارى اين روايت را بعينه در كتاب « سليم بن قيس هلالى كوفى » آورده است و همهء جملات را يك به يك ذكر مىكند تا اين جمله كه : كلّما فتنته النّار زاد خبثا و امامهم هذا ، و سپس مىگويد : و فرقة مذبذبين ضلّالا لا الى هؤلاء و لا الى هؤلاء ، و امامهم هذا - احد الثّلاثة - و سألتهم عن الثّلاثة ، فقالوا : امام الحقّ و الهدى علىّ بن ابى طالب ، و سعد « 1 » امام المذبذبين ، و حرصت ان يسمّوا لى الثّالث فأبوا ، و عرّضوا لى حتّى عرفت من يعنون . « 2 » « و يك دسته متردّد و متلوّن و گمراه‌اند ، نه با اهل حق‌ّاند و نه با اهل باطل ، و امام آنها اين است - كه يكى از آن سه نفر بود - . و من سؤال كردم از امام حق و هدايت ، گفتند : علىّ بن ابي طالب است ، و سعد امام متردّدين و متلوّنين است . و هر چه اصرار كردم كه نام امام سوّمين را براى من ببرند ، آنها امتناع ورزيدند ، لكن به كنايه و اشاره به طورى تعريض كردند كه من او را شناختم » . و روايات بسيارى از طريق شيعه و سنّى وارد شده است كه امّت رسول خدا به هفتاد و سه دسته تقسيم مىشوند هفتاد و دو فرقه در آتش و يك فرقه اهل نجات‌اند و در

--> ( 1 ) منظور سعد وقّاص است . ( 2 ) « كتاب سليم » ص 227 ، و نيز در « بحار الانوار » ج 8 ص 6 از ابان از « كتاب سليم » نقل مىكند .