الْبَيْتِ وَ يُطَهِّرَكُمْ تَطْهِيراً » . ثمّ قال : اللّهمّ هؤلاء اهل بيتى و اهل بيتى « 1 » . واثلة مىگويد : « نزد فاطمه عليها السّلام رفتم و از على جويا شدم . فرمود : نزد رسول خدا رفته است . من نشستم تا آنكه رسول خدا با على آمدند ، و حضرت رسول دست حسن و حسين را گرفته بودند ؛ حضرت داخل در منزل شدند و على را نزد خود خواندند و فاطمه را نيز نزد خود خواندند و آن دو را در مقابل خود نشاندند و حسن و حسين را به روى رانهاى خود نشانده و لباس خود ، يا كساى خود را به روى آنان كشيدند و سپس آيه تطهير را تلاوت كردند و عرض نمودند : بار پروردگارا اينان اهل بيت من‌اند ، اينان اهل بيت من‌اند » . و اين روايت را احمد حنبل در « مسند » خود بيان كرده با سلسله سند خود و در آخرش دارد كه رسول خدا عرض كرد : هؤلاء اهل بيتى ، و اهل بيتى احقّ « 2 » . « اينان اهل بيت من‌اند ، و اهل بيت من سزاوارترند » . حديث دهم - ابراهيم بن محمّد حموينى در كتاب « فرائد السّمطين فى فضايل المرتضى و البتول و السّبطين » با سلسله اسناد متّصل خود از يوسف بن عبد الحميد روايت كند كه قال : قال لى ثوبان مولى رسول اللّه : اجلس رسول - اللّه صلى اللّه عليه و آله و سلّم الحسن و الحسين على فخذيه و فاطمة فى حجره و اعتنق عليّا عليهم السّلام ثمّ قال : اللّهمّ هؤلاء اهل بيتى « 3 » . يوسف بن عبد الحميد گويد : « ثوبان غلام رسول خدا به من گفت : رسول - خدا صلى اللّه عليه و آله و سلّم حسن و حسين را به روى دوران خود نشاند و فاطمه را در دامان خود و دست به گردن على انداخت سپس عرض كرد : بار پروردگارا ينان اهل بيت من

--> ( 1 ) « غاية المرام » ص 288 حديث نوزدهم و « ذخائر العقبى » ص 23 مختصرا از ابو حاتم و از احمد حنبل در « مسند » ، و در « مستدرك » حاكم ج 2 ص 416 و « مشكل الآثار » طحاوى ج 1 ص 335 و « مجمع الزوائد » ج 9 ص 167 مختصرا و « الدّرّ المنثور » ج 5 ص 198 و « سنن » بيهقى ج 2 ص 152 و تفسير « طبرى » در تفسير آيه مربوطه ج 22 ص 6 و « ينابيع المودّة » ص 108 مع اختلاف فى اللفظ و « مناقب » ابن المغازلى ص 305 و « تذكرة الخواص » ص 133 و « شواهد التنزيل » ج 2 ص 39 و ايضا ص 41 و ص 45 . ( 2 ) « غاية المرام » ص 287 حديث اوّل ، و نيز با سند ديگر به عنوان حديث پنجم آورده است . و اين حديث را حاكم در « مستدرك » ج 3 ص 147 آورده و گفته است : هذا صحيح على شرط الشيخين و لم يخرجاه و اخرجه الذهبى فى « تلخيص المستدرك » و گفته است : صحيح على شرط مسلم . ( 3 ) « غاية المرام » ص 290 حديث سى و يكم .