و عين اين حديث را احمد حنبل با دو سند ديگر از ابو سلمه « 1 » و از شهر بن حوشب « 2 » از امّ سلمه روايت كرده است . امّ سلمه گويد : « حضرت رسول اكرم صلى اللّه عليه و آله و سلّم در اطاق من بودند حضرت فاطمه عليها السّلام وارد و با خود حريره‌اى را براى حضرت رسول اللّه مهيّا نموده و در ديگى سنگى براى پدر آورد . حضرت فرمود : اى فاطمه شوهرت و دو فرزندت را بياور . حضرت امير المؤمنين و امام حسن و امام حسين عليهم السّلام وارد شدند و نشستند همگى از آن حريره خوردند در حالى كه حضرت رسول اللّه با آنها روى بالينى ( دو شكى ) كه بر روى تختى كه خوابگاه آن حضرت بود نشسته بودند ، و با آن حضرت يك كساء خيبرى بود . امّ سلمه گويد : و من در آن حجره كه در گوشهء اطاق بود مشغول نماز خواندن بودم خداوند اين آيه را فرستاد كه : « خدا فقط اراده‌اش چنين تعلّق گرفته كه از شما خاندان نبوّت هرگونه رجس و آلايش را ببرد و شما را از عيب معنوى پاك و منزّه گرداند » . امّ سلمه گويد : من سر خود را داخل اطاق كردم و گفتم : من نيز با شما هستم اى رسول خدا ؟ فرمود : تو بر خير خواهى بود ، تو بر خيرخواهى بود » . حديث دوّم - عبد اللّه احمد حنبل از پدرش با سند خود از شهر بن حوشب از امّ سلمه روايت كرده است كه : انّ رسول اللّه قال لفاطمة : ايتينى بزوجك و ابنيك ،

--> « امالى » شيخ طوسى از امّ سلمه و به عنوان حديث بيست و يكم نيز از « امالى » شيخ طوسى با سند ديگر از امّ سلمه آورده است . و نيز در « غاية المرام » ص 299 حديث سىام از ابو على طبرسى از تفسير ابو حمزهء ثمالى از امّ سلمه آورده است ، و در « ذخائر العقبى » ص 22 و ص 23 از « معجم » ابن قبائى آورده است و نيز چندين روايت ديگر از ترمذى در ص 21 آورده است . و در پاورقى از ص 205 « فصول المهمّه » گويد : اين حديث را احمد حنبل در ص 292 از جزء ششم « مسند » آورده و واحدى در تفسير اين آيه از كتاب « اسباب النزول » ص 267 و ابن جرير در تفسير خود و ابن المنذر و ابن ابى حاتم و ابن مردويه و طبرانى آورده‌اند . و در « الدّرّ - المنثور » ج 5 ص 198 از ابن جرير و ابن منذر و ابن ابى حاتم و طبرانى و ابن مردويه آورده . و در « ينابيع - المودّة » ص 107 مختصرا و در « نظم درر السّمطين » ص 238 با مختصر اختلافى در لفظ ، و « فصول المهمّهء » ابن صبّاغ ص 8 با مختصر اختلافى در لفظ و در « مناقب » ابن المغازلى ص 304 مختصرا و در « مطالب - السّئول » ص 8 آورده است . ( 1 ) « غاية المرام » ص 287 حديث سوّم ، و در پاورقى ص 205 از « فصول المهمّة » گويد : اين حديث را احمد حنبل در ص 323 از جزء ششم از « مسند » خود آورده و ثعلبى در تفسير آورده است . ( 2 ) « غاية المرام » ص 287 حديث چهارم .