بزرگوارانه و كريمانه مرور مىنمايند . پاهاى خود را از رفتن به مواضع تهمت زنجير كرده‌اند ، و زبانهاى خود را از آنكه در آبرو و اعراض مردم تكلّم كنند لال نموده‌اند ، و گوشهاى خود را از شنيدن سخن بى جا و بيهوده كر كرده‌اند ، و چشمان خود را به فرو بستن از معاصى سرمه نموده‌اند ، و ايشان عازم حركت و سفر به سوى حرم خدا و حريم لقا و دار السّلامى هستند كه كسى كه در آن وارد شود از هر شكّ و اندوهى رهائى يافته و در امان است . سپس حضرت از مكان و محلّ آنها در بهشت به احنف بيان فرمودند و بعضى از اوصاف بهشت را توضيح دادند و پس از آن فرمودند : اى احنف اگر آنچه را كه در ابتداى كلام خود بيان كردم فراموش كنى و در مقام عمل نباشى هر آينه تو نيز از لباسهاى آتشين كه از قير سياه آتشين بافته شده روز قيامت در برخواهى نمود ، و بين اين عذاب و خوردن فلزّ گداخته دور خواهى زد ، و از مشروبات داغ و شديد الغليان در كام تو خواهند ريخت . اى احنف چه بسيار افرادى روز قيامت در ميان آتش به دار آويخته و خرد شوند ، و چه بسيار صورتهائى كه قطعه قطعه شده و متغير اللّون بر خرطوم و بينى آنان كوفته شده . غل‌هاى جامعه دست‌هاى آنها را خورده و نابوده كرده ، و طوق آتشين به گردن آنها پيوند خورده و چسبيده . اگر ببينى اى احنف آنها را كه چگونه پريشان و سرگردان در وادىهاى جهنّم سرازير شوند ، و از كوههاى جهنّم بالا روند در حالى كه از مقطّعات قطران و تكّه‌هاى آتش براى آنان لباس ساخته و در بر خود نموده‌اند و با سنگهاى آتش و شياطين آتشين قرين و يار شده ، و زمانى كه استغاثه كنند به بدتر از اين حالت مأخوذ شوند ، آتشى چنان سخت آنها را خواهد گرفت و عقرب‌ها و مارهاى آتشين بر آنان بسته خواهد شد ، و اگر ببينى كه منادى از طرف پروردگار ندا كند و به بهشتىها بگويد : اى اهل بهشت و نعمتهاى بهشتى ، و اى اهل زينتهاى بهشت و جامه‌هاى بهشتى در بهشت جاودان زيست كنيد كه ديگر مرگ و نيستى براى شما نيست ، در اين حال اميد جهنّمىها به كلّى قطع گردد ، و تمام درهاى رحمت و بهشت به روى آنان بسته گردد ، و راه‌ها و اسباب نجات منقطع شود . در آن هنگام چه بسيار پيرمردانى فرياد زنند : وا شيبتاه ، و چه بسيار جوانانى فرياد زنند وا شباباه ، و چه بسيار زنانى فرياد كنند : وا فضيحتاه . پرده و حجاب‌هائى كه روى عمل زشت آنها را گرفته پاره شود ، و چه بسيار