تجاوز و تخطّى نكنند ، و خداوند به‌تمام امور آنها احاطه كامل داشته و از جزئيّات و كليّات جريان آنها مطّلع است . اين مرحله عصمت در تبليغ و تحويل است ، و امّا مرحله عصمت از معصيّت نيز به‌تقريب سابق از مدلول آيه خارج نيست ، و آن اينكه اگر رسولى گناه كند با فعل خود ترخيص آن را اعلام نموده ، و چون با قول خود حرمت آن را اعلام نموده است ، لذا دعوت به‌متناقضين نموده و متناقضين حقّ نيست ، بلكه يكطرف مسلّم باطل است و رسول خدا كه قلبش از دستبرد شيطان خارج است ، پيوسته متحقّق به‌حقّ بوده و خواهد بود . در سورهء مريم اين حقيقت را ملائكهء وحى به پيغمبر عرضه مىدارند كه : « وَ ما نَتَنَزَّلُ إِلَّا بِأَمْرِ رَبِّكَ لَهُ ما بَيْنَ أَيْدِينا وَ ما خَلْفَنا وَ ما بَيْنَ ذلِكَ وَ ما كانَ رَبُّكَ نَسِيًّا » « 1 » خداوند ما را به امر خود به‌سوى تو اى پيغمبر نازل فرموده ، ما از خود هيچ دخل و تصرّفى نداريم ، آنچه در بين دو دست و در مقابل ماست ، و آنچه در عقب سر ماست ، و آنچه در بين اين دو مرحله است ، همه اختصاص به‌خدا داشته ، و در آن تأثير و دخالتى از موجود دگر نيست ، و خداوند در حفظ اين معنى دچار نسيان و فراموشى ، و در نتيجه اشتباه و خطا نمىگردد . مطالبى كه ذكر شد عصمت انبياء و ائمّه عليهم السّلام و حتّى خاصّان و مقرّبان درگاه خود را از اولياى خود بطور عموم ، در تمام مراحل ثابت مىنمايد . مقام أميرالمؤمنين عليه السّلام امّا دربارهء أميرالمؤمنين عليه السّلام كه معلوم است سر رشته دار معارف حقّه و صاحب لواى حمد و پيش قدم در مراحل توحيد بوده‌اند ، خداوند آن حضرت را در خانه خود و حرم خود در كعبه به‌دنيا آورد بعد از آنكه نور مقدّس او را از آدم تا حضرت ابوطالب ، در اصلاب نسلًا بعد نسل حفظ فرمود . نام مباركش على ، كنيه‌اش ابوالحسن ، پدرش حضرت ابوطالب فرزند عبد المطلّب بن هاشم بن عبد مناف بود ، و ابوطالب برادر أعيانى حضرت عبد الله والد رسول الله بود ، بنابراين آن حضرت ابن عم أعيانى رسول خدا بوده

--> ( 1 ) سوره مريم : 19 آيه 64