او بر جميع مسلمين عالم زعامت كند و سر رشته امور مردم را به‌دست گيرد ؟ كردند با او آنچه كردند ، تا بالأخره پس از سى سال خون دل ، در محراب عبادت فرقش را بشكافتند ؛ و چنين روح كلّى و حيات سرمدى خود را در زير خاك پنهان نموده ، دل جنّ و انس و حيوان بيابان و مرغان هوا را در سوگش ماتم سرا نمودند . ابن اثير جزرى مىنويسد : و أنبأنا جدّى ، حدّثنا زيد بن على عن عبيد الله بن موسى ، حدّثنا الحسن بن كثير عن أبيه قال : خرج علىٌّ لصلوةِ الفجرِ فاستَقبَلهُ الأوزُ يَصحِنَ وَجهَهُ ، قال : فَجعلنَا نَطرُدهُنَّ عنهُ . فقال : دَعوهُنَّ فإنُّهنَّ نَوائِحُ ، و خرجَ فأصيبَ « 1 » حسن بن كثير از پدرش روايت مىكند كه او گفت : أميرالمؤمنين عليه السّلام براى نماز صبح مىرفت ، مرغابيهائى به‌دو روى آورده و در برابر صورت على صداى خود را به صيحه و غوغا بلند كردند . او مىگويد : ما خواستيم آنها را از دور أميرالمؤمنين دور كنيم ، حضرت فرمود : آنها را به‌حال خود گذاريد ، اينها براى من نوحه سرائى مىكنند . چون براى نماز بيرون شد ، ضربت بر فرق مباركش رسيد . عزادارى پرندگان و وحوش بر سيّد الشهداء عليه السّلام آرى مرغان هوا و وحوش بيابان براى فرزندش نيز نوحه سرائى نمودند . ؛ ابن شهرآشوب گويد : چون بنى اسد در روز دوازدهم محرّم آمدند كه آن اجساد مطهرّه را دفن كنند ، مرغان سفيدى را گرداگرد آن بدنهاى نازنين مشاهده نمودند « 2 » مجلسى رضوان الله عليه از بعضى از مؤلفات اصحاب روايت مىكند كه رُوى عن طريق أهل البيت : أنّه لمَّا استشهدَ الحسينُ عليه السلام بَقِىَ فى كربلا صَريعاً ، و دمُهُ عَلى الأرضِ مَسفُوحاً ، و إذاً بَطايرٍ أبيضُ قد أتَى وَ تَمسَّحَ بدَمِهِ ؛ و جاءَ و الدَّمُ يَقطُرُ منهُ . فَرأى طُيوراً تَحتَ الظِلالِ ، عَلَى الغُصونِ و الأشجَار ؛ و كلٌّ مِنهُم يَذكُرُ

--> ( 1 ) أسدالغابة ج 4 ص 36 ( 2 ) مناقب ج 2 ص 224