هذا ؟ هذا مَولاىَ وَ مَوْلى كُلِّ مُؤْمِنٍ وَ مَنْ لَمْ يَكُنْ مَوْلاهُ فَلَيْسَ بِمُؤْمِنٍ « 1 » واى بر تو اى مرد عرب ! آيا مىدانى اين مرد كيست ؟ اين‌مرد على بن أبىطالب مولاى من و مولاى هر مؤمنى است و هر كسىكه على مولاى او نباشد آن‌كس مؤمن نيست . تأسّف ابن عباس از اينكه از آوردن صحيفه براى رسول الله مانع شدند بارى بر همين اساس بود كه رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله در معرّفى و نصب علىّ بن أبىطالب اهتمام بسيار داشت ، حتّى در مرض موت توصيه و سفارش مىفرمود و مردم را به پيروى از آن‌حضرت دعوت مىفرمود ، تا سرحدّيكه در همان ساعات آخر حيات كاغذ و قلمى خواستند تا بنويسند دربارهء امامت آن‌حضرت آنچه بايد بنويسند . ولى افسوس ، و هزار افسوس ، كه عُمَر مانع شد و نگذاشت مقصود رسول خدا تحقّق يابد ، و گفت : مرض بر او غلبه كرده ، هذيان مىگويد ، كتاب خدا ما را بس است ؛ رسول خدا با يك‌دنيا اندوه و غمّ چشم از جهان بستند ؛ ابن سَعد در طبقات با اسناد خود از سعيد بن جُبير از ابن عباس روايت مىكند قال : اشتكى النّبى صلّى اللّه عليه و آله يوم الخميس ، فَجَعَلَ ، يعنى ابن عباس ، يَبْكى وَ يَقول : يَوْمُ الْخَميس و ما يَوْمُ الْخَميس ! اشْتَدَّ بِالنّبّى صلّى اللّه عليه و آله وَجَعُهُ فقال : ائتونى بِدَواةٍ وَ صَحيفَةٍ اكْتُبْ لَكُمْ كِتاباً لا تَضِلّوا بَعْدَهُ ابَدا ، قالَ : فقال بَعْضُ مَنْ كانَ عِنْدَهُ : انَّ نَبِىَّ اللهِ لَيَهْجُرُ ! قال : فقيل لَهُ : الا نَأتيكَ بِما طَلَبْتَ ؟ قال : اوَ بَعْدَ ماذا ؟ قال : فَلَمْ يَدْعُ بِهِ « 2 » ابن عباس مىگويد : در روز پنجشنبه رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله از مرض متأَلّم و ناراحت بودند ، ابن عباس گريه مىكرد و مىگفت : روز پنجشنبه و نمىدانيد در روز پنجشنبه چه خبر بود ، درد و مرض پيغمبر شدّت كرد و فرمود : يك دوات و صفحه‌اى بياوريد ، تا براى شما مطلبى را بنويسم كه پس از آن هيچ‌گاه گمراه

--> ( 1 ) مقام الامام أميرالمؤمنين عند الخلفاء ص 29 ( 2 ) طبقات ابن سعد ج 2 ص 242 چاپ بيروت 1376 ه . ق