نشويد ، ابن عباس گويد : بعض افراد مجلس گفت : پيغمبر خدا هذيان مىگويد : ابن عباس گويد : و پس از آن به‌رسول خدا گفته شد : آيا بياوريم آنچه را مىخواستى ؟ فرمود : آيا بعد از اين حادثهء واقع شده ؟ و رسول خدا ديگر طلب ننمود . و با سند ديگر از سعيد بن جعفر روايت مىكند كه ابن عباس گفت : يوم الخميس و ما يوم الخميس ! قال : اشْتَدَّ بِرَسولِ اللّه صلّى اللّه عليه و آله وَجَعُهُ فى ذلِكَ الْيَوْم فَقالَ : ائْتونى بِدَواةٍ وَ صَحيفةٍ اكْتُبْ لَكُمْ كِتاباً لا تَضِلّوا بَعْدَهُ ابَداً ، فَتَنازَعوا و لا يَنْبَغى عِنْدَ النّبّى التَّنازُعُ . فقالوا : ما شَاْنُهُ ، ا هَجَرَ ؟ اسْتَفْهَموه ! فَذَهَبوا يُعيدونَ عَلَيْهِ فقال : دَعونى فَالَّذى انَا فيه خَيْرٌ مَمّا تَدْعونَنى الَيْهِ الحديث « 1 » ابن عباس مىگويد : روز پنجشنبه و نمىدانيد روز پنجشنبه چه روزى بود . كسالت رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله شدّت كرد و فرمود : دوات و صفحه‌اى بياوريد تا براى شما مكتوبى را بنويسم كه پس از آن هيچ‌گاه گمراه نشويد ، و در حالى كه در نزد پيغمبر خدا دعوى و تنازع جايز نيست نزاع كردند و گفتند : حالش چگونه است ؟ آيا هذيان مىگويد ؟ از او سؤال كنيد ! رفتند بار ديگر از رسول خدا بپرسند كه چه مىخواهد ، فرمود : واگذاريد مرا ، آنچه من الان در آن هستم بهتر است از آنچه شما مرا به آن مىخوانيد . و با سند ديگر از جابر بن عبد الله انصارى روايت كند كه : لمّا كانَ فى مَرَضِ رَسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله الذى تَوَفّى فيهِ ، دَعا بِصحيفَةٍ لِيَكْتُبَ فيها لِامّتِهِ كِتاباً لا يُضِلُّونَ وَ لا يُضَلُّونَ ، قال : فَكانَ فى الْبَيْتّ لغطٌ وَ كَلامٌ وَ تَكلَّمَ عُمَرُ بن الخَطّابِ قال : فَرَفَضَهُ النَّبِىُّ .

--> ( 1 ) طبقات ابن سعد ج 2 ص 244