صفحه است ، آيا احتمال مىدهيم كه چون اين قرآن از تحت طبع بيرون آمد و در كنار انبار آن مطبعه قرار گرفت ، ناگهان خود به خود صفحهء اوّل بطور عمودى نه افقى ، و بطور صحيح نه غلط كه مثلًا پشت و رو واقع شود ، آمد و در جانب راست قرار گرفت . سپس باز بطور اتّفاق ورق دوّم به همين منوال پهلوى آن واقع شد . مدّتى گذشت تا بادى وزيد و اتّفاقاً ورقهء سوّم را درست در كنار ورقهء دوّم نهاد . سپس بادهاى مختلف و متناوبى به وزش درآمدند و مقدار بسيارى از صفحات را مرتّباً در جنب آنها قرار دادند . بعد از آن بواسطهء زلزله و زمين‌لرزه مقدارى ديگر از آن صفحات بطور منظّم ملحق به صفحات نخستين گشت . و به همين منهاج امور متفاوتى تحقّق پذيرفت تا صفحهء آخرين قرآن به اوّلين آن ، و لاحقين آن به سابقين آن متّصل گرديد . و سپس جلدى هم خود به خود در اين مسير آمده ، و نخ و سوزنى از لاى سقف انبار به زير افتاده ، و مشغول دوختن اوراق بدين ترتيب شدند تا قرآنى كامل بدين صورت در مرأى و مشهد ما قرار گرفت . فعلًا در صدد نيستيم تا به حساب احتمالات ، بُعدِ اين‌گونه اتّفاق را بيان كنيم ؛ و گرنه مىديديد كه در بعضى از صورتها حساب يك ميليون يا يك ميليارد احتمال نيست كه واقعهء مفروضهء ما يكى از آن اعداد بوده باشد ، بلكه اگر يك عدد 1 ( يك ) بر روى كرهء زمين بگذاريد و جلوى آن مرتّباً عدد 0 ( صفر ) را بچينيد تا به كرهء ماه برسد ، احتمال وقوع حادثه‌اى از حوادث ، عدد 1 از ميان اين عدد بزرگ خواهد بود . بارى ، اين يك طريقهء استدلال و برهان بر عدم تصادفى بودن كائنات است كه از معلول پى به وجود علّت مىبريم . و از مقدّمات معلومه پى به مجهولات .