السيد محمد حسين الطهراني

121

الله شناسى (فارسى)

را كه از جانب خداوند به دو عنايت شده است بيان مىكند ، آنجا كه مىفرمايد : وَ إِذْ قُلْنا لِلْمَلائِكَةِ اسْجُدُوا لِآدَمَ فَسَجَدُوا إِلَّا إِبْلِيسَ قالَ أَ أَسْجُدُ لِمَنْ خَلَقْتَ طِيناً . قالَ أَ رَأَيْتَكَ هذَا الَّذِي كَرَّمْتَ عَلَيَّ لَئِنْ أَخَّرْتَنِ إِلى يَوْمِ الْقِيامَةِ لَأَحْتَنِكَنَّ ذُرِّيَّتَهُ إِلَّا قَلِيلًا . قالَ اذْهَبْ فَمَنْ تَبِعَكَ مِنْهُمْ فَإِنَّ جَهَنَّمَ جَزاؤُكُمْ جَزاءً مَوْفُوراً . وَ اسْتَفْزِزْ مَنِ اسْتَطَعْتَ مِنْهُمْ بِصَوْتِكَ وَ أَجْلِبْ عَلَيْهِمْ بِخَيْلِكَ وَ رَجِلِكَ وَ شارِكْهُمْ فِي الْأَمْوالِ وَ الْأَوْلادِ وَ عِدْهُمْ وَ ما يَعِدُهُمُ الشَّيْطانُ إِلَّا غُرُوراً . إِنَّ عِبادِي لَيْسَ لَكَ عَلَيْهِمْ سُلْطانٌ وَ كَفى بِرَبِّكَ وَكِيلًا . « 1 » « و به ياد بياور زمانى را كه ما به فرشتگانمان گفتيم : سجده كنيد براى آدم ؛ پس سجده كردند مگر إبليس . او گفت : آيا من سجده كنم براى آن‌كس كه تو وى را از گل آفريده‌اى ؟ ! إبليس نيز گفت : به من خبر بده از اين كسى كه او را فضيلت دادى بر من و مكرّم داشتى ، كه اگر زمان عمر و درنگ مرا تا روز قيامت به تأخير اندازى ؛ من به جميع ذرّيّهء او مگر افراد اندكى مهار زده ، لگام بر آنها مىافكنم ! خداوند خطاب كرد : برو و دور شو ! بنابراين هر كداميك از آنان كه از تو پيروى كند ، پس من جزاى تو و ايشان را جهنّم كه جزاى كامل و وافرى است ، قرار خواهم داد ! و بلغزان با صداى خودت هر كدام از آنها را كه مىتوانى ! و با سواره نظام و پياده نظامت بر آنان تاخت‌وتاز كن و آنها را در پرّه بگير ! و در اموال و اولادشان شركت كن ! و به آنها وعده بده ؛ درحالىكه شيطان وعده نمىدهد مگر از روى

--> ( 1 ) آيات 61 تا 65 ، از سورهء 17 : الإسراء