5 . نور آفتاب به خاطر داشتن اشعهء ماوراى بنفش نقش بهداشتى و درمانى فوق‌العادهء مهمى در زندگى و حيات دارد . راستى اگر آفتاب از انجام اين نقش مهم خود سرباز مىزد چه مىشد ؟ هيچ ! دنيا ، به بيمارستانى بزرگ تبديل مىگرديد كه در ميان آن موجوداتى ناتوان و بيمارگونه در ميان مرگ و زندگى دست و پا مىزدند . « 1 » اين همه لطف و محبت ، اين همه نعمت و بركت ، اگر چه به ظاهر مربوط به خورشيد است ؛ ولى مشعل فروزان منظومهء ما ، كوچك‌ترين شعور و ادراك حسى ندارد ، تا خود را در مسير خدمت بشر قرار دهد ، بلكه اين مواهب همگى از آن خداست كه اين منبع نور و حرارت را براى زندگى بشر رام و تسخير نموده است چنان‌كه مىفرمايد : « وَ سَخَّرَ الشَّمْسَ وَ . . . » . ب ) تسخير ماه 2 . « . . . وَ سَخَّرَ الشَّمْسَ وَالقَمَر ؛ آفتاب و ماه را مسخر ( شما ) ساخت » . نزديك‌ترين همسايه كرهء زمين ، ماه است كه با زمين تقريباً 390000 كيلومتر فاصله دارد . ماه در آسمان تقريباً به بزرگى خورشيد ديده مىشود ؛ زيرا به مراتب از خورشيد به ما ، نزديك‌تر است . ماه حتى به بزرگى زمين هم نيست . اگر زمين ميان تهى بود پنجاه ماه را در خود جاى مىداد و در خورشيد پنجاه ميليون ماه جا مىگيرد . ماه ذاتاً فاقد نور است و اگر خورشيد بر آن نتابد از خود روشنى ندارد و شايد از اين جهت كه نور ماه مربوط به خورشيد است ، قرآن خورشيد را به « ضياء » و يا « سراج » و قمر را به « نور » توصيف فرموده است ، آن‌جا كه مىفرمايد : « . . . جَعَلَ الشَّمْسَ ضِيَآءاً وَ الْقَمَرَ نُوراً . . . ؛ « 2 »

--> ( 1 ) . همان ، ص 175 . ( 2 ) . يونس ( 10 ) آيهء 5 .