نمايش مىدهند ، از ماجراهاى عشقى وكانگستربازى مايه گرفته ودختران وپسران را به وادى ضلالت سوق مىدهد . براى اين كه به تأثير سينما و اين نوع فيلمها واثر آن در فكر انسان پى ببريم ، كافى است روحيات كودكانى كه چند بار به تماشاى فيلمهاى به اصطلاح « بزن ، بزن » رفته‌اند ، مورد مطالعه قرار دهيم . غالب اين كودكان در وقت بيكارى به تقليد از آرتيستهاى سينما در كوچه و خيابان وخانه ودبستان ، به جان هم مىافتند و با مشت ، سر و صورت يكديگر را خونين مىكنند و در هنگام زد وخورد ، اسم آرتيستهاى سينما را روى خود مىگذارند ، بعضى اوقات كار به جاهاى بالاترى مىكشد . سال گذشته چند كودك از خانه‌هاى خود فرار كرده و به جنگلهاى شمال رفته بودند ، تا تارزان « وطنى » باشند . مدير يكى از مدارس تعريف مىكرد كه يكى از شاگردان مدرسهء او كه فيلم « يتيم » را ديده بود ، به تقليد از آن ، چند نفر از همشاگرديهاى خود را فريب داده و يك باند دزدى در دبستان تشكيل داده بود كه « طبق نقشه » ، اثاثيهء شاگردان را مىدزديدند . اين كودكان تقصيرى ندارند ، زيرا فيلمْ يك عامل تبليغاتى و تربيتى بسيار مؤثرى است . دستگاه آفرينش ، مقام فرماندهى را به دست عقل سپرده است ، او بايد بسنجد و تصميم بگيرد و به ديگر قواى روحى ، فرمان اجرا صادر كند . شهوت وتمايلات جنسى كه براى حفظ نسل وبقاى نوع انسانى