3 . مشركان حق ندارند در مراسم حج شركت كنند ؛ 4 . هر كافرى كه با پيامبر پيمان دارد ، پيمان او محترم است تا وقتى پايان پذيرد ؛ ولى گروهى كه با پيامبر پيمان ندارند و يا پيمان شكسته‌اند تا مدت چهارماه جان و مال آنان محترم است و پس از انقضاى اين مدت بايد وضع خود را روشن كنند . اگر دست از شرك و بت‌پرستى برداشتند به‌سان مسلمانان ديگر آزاد خواهند بود و در غير اين صورت ، جان و مال آنان احترامى نخواهد داشت . پيامبر به على فرمود : آيات ياد شده را از ابوبكر بگير و او را ميان ادامهء سفر با وى يا بازگشت به مدينه مخير ساز . على حركت كرد و در « جحفه » به ابوبكر رسيد و پيام پيامبر را به او ابلاغ نمود و آيات الهى را از او گرفت . او را ميان بازگشت به مدينه و ادامهء سفر مخير ساخت . ابوبكر كمى انديشيد و بازگشت به مدينه را به ادامهء سفر ترجيح داد . وقتى حضور پيامبر رسيد به حضرتش عرض كرد : « أهلتني لأمر طالت الأعناق إليه ، فلما صرت ببعض الطرق عزلتني منه ؛ مرا بر انجام دادن كارى لايق و شايسته شمردى ؛ كارى كه گردن‌ها ، روى شوق و علاقه به سوى آن كشيده مىشد ( هرفردى افتخار انجام دادن آن را در دل مىپروراند ) . وقتى مقدارى از راه را پيمودم مرا از آن سمت عزل نمودى » . سپس افزود : آيا دربارهء من آيه‌اى فرود آمد ؟ پيامبر گفت : آيه‌اى فرود نيامده جز اين‌كه پيك وحى فرود آمد و دستور داد اين آيات را خودم و يا كسى كه از خاندان من است ابلاغ نمايد . اميرمؤمنان وارد مكه گرديد و بالاى جمرهء عقبه آياتى از سورهء توبه را تلاوت نمود و پيام‌هاى چهارگانه پيامبر را رسانيد . لحن قاطع آيات و دستورهاى چهارگانهء پيامبر ، دگرگونى عظيمى در اجتماع بت‌پرستان پديد آورد و هنوز چهار ماه سپرى نشده بود كه بت‌پرستى در محيط مكه و اطراف آن ريشه‌كن شد و همگى به اسلام در آمدند .