فضيلت غير قابل انكار شكى نيست كه عزل ابوبكر و انتخاب مجدّد على براى تلاوت آيات و ابلاغ پيام‌هاى پيامبر ، يكى از فضايل غير قابل انكار امام علىبن‌ابىطالب است و اين فضيلت را نه تنها محدّثان و مفسران شيعه نقل كرده‌اند ؛ بلكه گروه زيادى از محدّثان و دانشمندان اهل تسنّن اين فضيلت را در كتابهاى خود آورده‌اند . مرحوم علامه امينى در كتاب الغدير ( ج 6 ، ص 318 - / 321 ) اين فضيلت را از 72 تن از بزرگان و دانشمندان اهل تسنّن نقل نموده‌است و با چنين نقل متواترى نمىتوان اصل آن را انكار كرد . شيخ شمس الدين مالكى - كه در سال 780 هجرى قمرى در گذشته است - در قصيدهء خود كه در حقّ ابلاغ كنندهء اين آيات سروده است چنين مىگويد : و أرسله عنه الرسول مبلّغاً * و خصّ بهذا الأمرِ تخصيصَ مفردٍ و قال هل التبليغُ عنّي ينبغي * لمن ليس من بيتي من القوم فاقتد ؛ پيامبر على را به عنوان پيام‌رسان خود اعزام نموده و او را تنها براى ابلاغ آيات خدا برگزيده و فرمود : آيا آن كس كه از خاندان من نيست ، شايستگى ابلاغ پيام مرا دارد ؟ ! عزل ابوبكر و گزينش مجدّد امام به جاى وى ، در ميان مفسران و تاريخ نگاران اسلام سروصدايى به‌راه انداخته و هر فردى مطابق تمايلات درونى خود آن را تحليل كرده است . به‌طور مسلّم هرنوع داورى كه براساس تعصبات مذهبى و عقايد درونى استوار باشد ، جز پيشداورى چيز ديگرى نخواهد بود و اگر اين نويسندگان ، عقايد خود را كنار مىگذاردند و در جمله‌اى كه از پيامبر ، در مورد اين عزل و نصب نقل شده‌است دقت مىكردند ، به حقيقت و علت آن به‌خوبى پىمىبردند ؛ ولى متأسفانه گفتار پيامبر را كنار نهاده و از پيش خود عللى تراشيده‌اند كه به‌سان علل پس از وقوع حادثه است .