پيامبر گرامى از طواف زن مشركه با آن حركات زننده - كه تاريخ متذكر آن است - آگاه شد و از اين‌كه خانهء خدا ، كه بايد مهد تربيت و مركز فراگيرى تعاليم و روش‌هاى آسمانى باشد ، بر اثر آزادى شرك و بت‌پرستى ، مركز طواف زنان برهنه و چشم چرانى جوانان شهوت‌پرست گرديده‌است ، آزرده خاطر شد . مقارن اين گزارش ، پيك وحى فرود آمد و آياتى چند از آغاز سوره برائت را آورد . مفاد اين آيات قطع‌نامه‌اى است از حكومت اسلام دربارهء بت‌پرستان ، كه بايد در مدت چهار ماه ، وضع خود را در برابر حكومت توحيد ، روشن سازند و يكى از دو راه مذكور را برگزينند : پيامبر صلى الله عليه و آله آيات ياد شده را به ابوبكر تعليم نمود و چهل تن از ياران خود را با او همراه ساخت كه آيات يادشده را در عيد قربان براى مشركان و بت‌پرستان ، كه تا آن روز از آزادى نسبى برخوردار بودند ، تلاوت نمايد و آنان بدانند از اين به بعد نمىتوانند با چنين عقيده و عملى در محيط اسلامى زيست كنند . ابوبكر آيات را فراگرفت و با چهل تن از ياران خدا عازم مكه شد . هنوز مراحلى را طى نكرده بود كه پيك وحى بار ديگر فرود آمد و پيامبر را با جملهء زيريا مشابه آن خطاب نمود و گفت : « لا يُؤدّيها إلّاأنت أورجل منك ؛ اين آيات را جز تو و يا كسى كه از تو و اهل بيت تو است نمىتواند ابلاغ كند » . در اين موقع ، پيامبر ، على عليه السلام را طلبيد و مركب مخصوص خود را در اختيار او نهاد و جابر بن عبداللَّه را ملازم او ساخت و دستور داد هر چه زودتر خود را به ابوبكر برساند و آيات يادشده را از او بگيرد و در روز « منى » در كنار « جمرهء عقبه » آيات الهى را تلاوت نمايد و علاوه بر تلاوت آيات ، چهار دستور را نيز به سمع مشركان برساند : 1 . جز فرد مسلمان كسى حق ندارد وارد خانه خدا گردد ؛ 2 . هيچ كس نمىتواند برهنه طواف كند ؛