نگرانى عللى دارد كه اكنون به برخى از آنها اشاره مىكنيم : 1 . ماديگرى بىحد و حساب گروهى كه معنويات را به دست فراموشى سپرده‌اند و جز ماديات زودگذر دنيوى هدف ديگرى ندارند براى خوب زيستن ، ارضاى غرايز و اشباع خواسته‌هاى درونى خود پيوسته تلاش مىكنند و در عين حال به يك دهم آن‌چه مىخواهند نمىرسند . نتيجهء چنين دنياخواهى و تجمل پرستى جز تشويش ، اضطراب و سلب آرامش فكرى چيزى نيست . شخصى كه هدفى جز ثروت‌اندوزى و بهره‌گيرى مادى و لذت‌هاى جسمى نداشته باشد و در حقيقت فضاى فكر ، روح و روان او را دنياطلبى و ماديات پر كرده باشد ، از آن جا كه قسمت اعظم آن‌چه را كه در طلب آن است فراهم نمىگردد ناچار دچار ناآرامى فكرى و تشويش و نگرانى روانى شده پيوسته رنج مىبرد و اگر وسوسهء آيندهء تاريك به آن افزوده شود ، در اين صورت ، اين افكار به صورت يك « خورهء » خطرناك ، اعصاب او را از بين مىبرد . بنابراين ، افزون طلبى و اشتهاى سيرىناپذير در مورد ماديات ، يكى از عوامل مهم اضطراب است . 2 . شدايد و مصايب جهان ماده آكنده از مصايب و شدايد است . هر فردى در طول زندگىاش با يك سلسله از محروميت‌ها ، شكست‌ها ، سختىها و حوادث ناگوار روبه رو مىشود و هر كدام از آنها عامل مهمى براى اضطراب ، دلهره ، غم و اندوه به‌شمار مىروند . دراين جهان طوفانى كه كشتى زندگى همواره در معرض تصادم با امواج مشكلات گوناگون است هيچ كس نمىتواند واكنش اين عوامل را در روح خود انكار كند . 3 . انديشهء فنا و مرگ هر فردى به طور قطع و يقين مىداند كه رشتهء عمر وى پس از چندى قطع