حربهء تهمت [ آيات 4 تا 6 ] 4 . وَ قالَ الَّذِينَ كَفَرُوا إِنْ هَذا إِلَّا إِفْكٌ افْتَراهُ وَ أَعانَهُ عَلَيْهِ قَوْمٌ آخَرُونَ فَقَدْ جاؤُ ظُلْماً وَ زُوراً ؛ گروه كافر گفتند كه اين ( قرآن ) دروغى بيش نيست كه آن را ( به خدا ) به دروغ بسته است و گروه ديگرى ( در اين كار ) او را يارى كرده‌اند . حقا كه سخن بىاساس و ناروايى گفته‌اند . 5 . وَ قالُوا أَساطِيرُ الْأَوَّلِينَ اكْتَتَبَها فَهِيَ تُمْلى عَلَيْهِ بُكْرَةً وَ أَصِيلًا ؛ گفتند ( كه قرآن ) همان افسانه‌هاى پيشينيان است كه آنها را نوشته ( و يا براى او نوشته‌اند ) و مطالب آن ، صبح و شام بر او القا مىگردد . 6 . قُلْ أَنْزَلَهُ الَّذِي يَعْلَمُ السِّرَّ فِي السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ