إِنَّهُ كانَ غَفُوراً رَحِيماً ؛ بگو كسى كه از رازهاى آسمانها و زمين آگاه است ، اين قرآن را فرو فرستاده است و اوست آمرزنده و مهربان . متفكران بزرگ جهان و مصلحان عالم كه رسالت رهبرى جامعهء انسانى را به دوش مىگيرند ، پيوسته از طرف دشمنان حق ، هدف تهمتها و نسبتهاى ناروايى بوده و مخالفان انقلابهاى اصلاحى و نهضتهاى آسمانى ، سعى مىكردند كه از حربهء « تهمت » حد اكثر استفاده را بنمايند تا از موقعيت و نفوذ كلمهء اين رجال نيك‌انديش و اصلاح‌طلب بكاهند . دشمنان هوشيار و زيرك و موقع‌شناس سعى مىكردند كه به رجال وحى و آموزگاران آسمانى ، نسبتهايى بدهند كه توده‌هاى ساده لوح آن را نپذيرند و آن‌چنان نباشد كه حتى افراد « دهن بين » و « زودباور » حاضر به پذيرفتن آن نباشند و نقشه‌هاى آنان نقش برآب گردد ، مثلا در مورد پيامبر گرامى اسلام صلّى اللّه عليه و آله اين نقشهء ناجوانمردانه كاملا رعايت شده است . قرآن تهمتها و نسبتهاى ناروايى كه از آنان نقل مىكند ، همگى بر اين محور دور مىزند كه آن حضرت ، دروغ‌گو ، جادوگر و ديوانه يا شاعر زبردستى است كه محتويات كتاب خود را از ديگران گرفته است و اين خود مىرساند كه رسول گرامى از جهات ديگر ، آن‌چنان پاك و پيراسته بود كه دشمن