اندازه‌گيرى دقيق در آفرينش [ آيه 2 بخش چهارم ] 2 - 3 . فَقَدَّرَهُ تَقْدِيراً ؛ آنها را اندازه‌گيرى نمود . يكى از معارف بلند و عقلى قرآن ، موضوع « محدوديت » موجودات امكانى و اندازه‌گيرى اشيا و به اصطلاح « تقدير » آنهاست . قرآن با صراحت كامل ، موضوع خلقت و آفرينش اشيا را غير از مسألهء « تقدير و اندازه‌گيرى » آنها مىداند و در آيهء مورد بحث با صراحت خاصى ، اين مطلب را يادآورى نموده و از نظر درجه‌بندى ، « تقدير » را در مرتبهء پس از « خلقت » معرفى مىكند . اين است كه انسان از خود مىپرسد كه حقيقت « تقدير » چيست و چگونه « تقدير » غير از خلقت است ؟ مگر فاعل ، علاوه بر ايجاد معلول ، كار ديگرى به نام « تقدير » انجام مىدهد ؟