هم‌شأن خودمان باشد . بنابراين يك نفر از انصار كه واجد اين شرايط باشد ، همسر آينده دخترم خواهد بود . پيامبر اكرم فرمود : جويبر مرد مسلمان و مؤمنى است و در آئين اسلام ، هر مرد مسلمانى كفو زن مسلمان ، و هر مؤمنى برابر و هم‌شأن زن باايمان است ؛ بنابراين ، جويبر كفو دختر توست ؛ به زودى آن دو را به هم تزويج كن ؛ و هيچ چيزى تو را از اين امر باز ندارد . زياد در حالى كه از آمدن خود نتيجه‌اى نگرفته بود ، به منزل برگشت و يكسره نزد دخترش رفت و آنچه كه شنيده بود ، به وى گفت . دخترش گفت : بنابراين چاره‌اى جز اقدام نيست ؛ اگر با پيامبر از در مخالفت وارد شوى ، كافر خواهى شد . زياد از منزل بيرون آمد و دست جويبر را گرفت ، او را با خود نزد بزرگان و ريش‌سفيدان قبيله برد و در حضور آنان ، دخترش را به عقد نكاح وى درآورد و مهر او را كه از جانب رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله مقرر گرديده بود ، ( و مقدار آن طبعا همان مهر السنة ، 500 درهم بوده است ) خود به عهده گرفت ، پس از آن ، مقدمات عروسى را فراهم آورد و جهاز دخترش را نيز خريدارى كرد . سپس به جويبر پيغام داد كه زن شما مهياست ؛ آيا منزل داريد ؟ جويبر گفت : نه ، به خدا قسم ! منزلم كجا بود ؛ ناچار دستور داد منزلى براى عروس و داماد ، در نظر گرفتند و اسباب و لوازم منزل - هرچه كه مورد لزوم بود - تهيه گرديد ؛ دو جامه نو نيز بر تن جويبر پوشانيدند و عروس را با تشريفات خاصى به خانهء نو آوردند