در آئينه نگاه بزرگان شخصيت‌هاى بزرگ در تاريخ داراى ابعاد وجودى گوناگونى هستند . كه با توجه به آن ابعاد وجودى ، شناخت آنها امكان‌پذير است . اما شناخت صحيح آن ابعاد وجود در توان همگان نيست ، تنها افراد خبره و صاحبنظر مىتوانند تا حدودى به ما در شناخت اين شخصيت‌ها كمك كنند . گفته‌ها و اظهار نظرهاى دانشمندان اسلامى چراغى است كه ما در پرتو آن ، شخصيت علمى و شأن و منزلت معنوى مردانى چون اين آيت الله سيدعلى قاضى طباطبائى را بهتر مىشناسيم . پس با گفتار ديگران عظمت روحى و مقام علمى او را به نظاره مىنشينيم : مرحوم شيخ‌آقا بزرگ تهرانى مىنويسد : « سيدميرزا علىآقا قاضى فرزند ميرزا حسين طباطبائى تبريزى ، عالمى بود مجتهد ، متقى ، با ورع ، اخلاقى و فاضل . در 13 ذيحجه سال 1285 ق . در تبريز زاده شد . در آن جا از بعضى فضلاء و نيز از پدرش و ميرزاموسى تبريزى صاحب « حاشيه رسائل » و ميرزامحمدعلى قراجه داغى استفاده علمى كرد و به سال 1313 ق . به سوى نجف رهسپار شد و در آن شهر از محضر مولى محمد فاضل شربيانى ، شيخ محمدحسن مامقانى ، شيخ‌الشريعه اصفهانى ، آخوند خراسانى و ميرزاحسين خليلى بهره‌ها برد و در فقه و اصول ، حديث و تفسير متخصص و ماهر شد . نيز از رجالِ اخلاق به شمار مىآمد و بين اهل علم به اين ويژه‌گى معروف بود در اين موضوع نيز تدريس مىكرد و شاگردان و مريدان و ملازمانى داشت . او در سيره و روش خود مستقيم ، و داراى خلقى كريم و ذاتاً مردى شريف بود . به شب چهارشنبه 6 ربيع الاول 1366 به ديار قدس پركشيد و در وادى السلام نزديك مقام حضرت مهدى ( عج ) به خاك سپرده شد . تفسيرى بر قرآن نوشته است از آغاز آن تا آيه 91 سوره انعام : قل الله ثم ذرهم . . . كتابهاى ديگرى هم دارد كه من نديده‌ام . پدرش متوفاى 1314 ، نيز تفسيرى نوشته است ، و به طور كلى بيت آنان از قديم ، همواره بيت و فضل و تقوا بوده است » . « 1 »

--> ( 1 ) - - نقباء البشر ، شيخ‌آقا بزرگ تهرانى ، جلد 4 ، ص 1566 . .