حسين ( ع ) را بدهد . از اين جهت امام حسين ( ع ) فرمود : من براى تو فاطمه را برمىگزينم كه به مادرم حضرت زهرا ( س ) شباهت دارد . حسن مثنى در حماسه پرشكوه كربلا و در ملازمت عموى خويش سيدالشهدا ( ع ) حضور داشته و در ستيز با ستمكاران اموى ، جراحت‌هاى فراوان برداشت . وى را جزو اسراء به كوفه بردند . مادرش خوله بنت منظور فزايه برادر خود اسماء بن خارجه را به شفاعت نزد ابن سعد ملعون فرستاد و از وى خواست تا فرزندش را از ساير اسراء منفك ساخته و براى درمان زخم‌ها و التيام جراحت‌هايش در اختيار وى گذارد . عمر سعد با جلب نظر عبيدالله بن زياد ( عليه‌اللعنه ) حسن مثنى را به اسماء بن خارجه تحويل داد . وقتى حسن مثنى پس از مدتى مخفيانه به سر بردن ، در مدينه ظاهر شد ، صالح بن عبدالله والى مدينه مراتب را به وليد بن عبدالملك گزارش داده ، وليد در جواب وى دستور داد فرزند امام حسن ( ع ) را دستگير نموده و او را روانه زندان كنند . پس از چندى وليد در جواب وى دستور داد : فرزند امام حسن ( ع ) را دستگير نموده و او را روانه زندان كنند . پس از چندى وليد حاكم مدينه ملزم ساخت تا اين سيدجليل‌القدر را در مسجدالنبى حاضر نموده و در حضور اهالى مدينه تازيانه بزند ، اما جذبه‌ى معنوى و قيافه مظلومانه وى والى مدينه را از اين كار بازداشت و با جلب توافق وليد از ضرب و شتم وى صرف‌نظر كرد . حسن مثنى در سال 97 هجرى بر اثر زهرى مهلك كه سليمان بن عبدالملك مروان ، از خلفاى اموى ، به او خورانيد ، در 53 سالگى در مدينه منوره به شهادت رسيد . وى را در قبرستان بقيع در جوار پدر بزرگوارش امام حسن مجتبى ( ع ) و جده مادره‌اش فاطمه بنت اسد مدفون نمودند . حسن مثنى از فاطمه بنت سيدالشهداء ( ع ) سه اولاد ذكور به نام‌هاى عبدالله محض ، حسن مثلث و ابراهيم غمر « 1 » و دو فرزند اناث به نام‌هاى زينب و ام‌كلثوم داشته است .

--> ( 1 ) - - عبدالله را به دليل اينكه شبيه پيامبر ( ص ) ، زيبا ، كريم ، سخى و قوىدل بود ، « عبدالله محض » ؛ حسن برادر او نيز چون سومين حسن از دودمان خود بود به « حسن مثلث » ؛ و ابراهيم را نيز چون با سخاوت و مناعت‌طبع و شرافت‌نسب بود ، « ابراهيم غمر » خواندند . سرّالسلة العلويه ، ابونصر بخارى ، ص 114 . .