با دزدى ، و غصب و بهره كشى نامشروع بر آورده مىشود . و هم‌چنين وقتى انسان سستى مىكند و تن به كار نمىدهد و بى نشاط است ، محتاج حيله ، مكر ، فريب و نوع ديگرى از دزدى است . كارگرى كه به سبب سستى و تنبلى به شكل منظّم كار نمىكند از كار و زمان كار خود دزيده است . كسى كه در كار امر به معروف و نهى از منكر تنبلى و سستى نشان مىدهد گناهكار است و اين است كه مىبينيم سستى و تنبلى و بى نشاطى باعث ارتكاب گناهان مىشود . امام على عليه السلام مىفرمايد : « و اگر بلا بر آنان نازل شود و نعمت زايل گردد و آنان از سر صدق نيّت به خدا پناه برند و نه سستى كنند و نه اسراف ، خداوند هر امر فاسدى را براى آنها اصلاح مىكند و هر امر صالحى را به آنان باز مىگرداند . » پناه بردن به خدا هنگامى كه سختى و نقمت نازل مىشود و نعمت رخت بر مىبندد ، انسان بايد به خدا پناه برد و از او كمك بخواهد . پناه بردن به خدا ، با يك بار دست به آسمان بلند كردن و از خدا دفع سختى را خواستن ، صورت نمىپذيرد ، بلكه بايد در نيايش پا فشارى كرد تا خدا دعا را مستجاب كند ، در حديث آمده است : « من أكثر طرق الباب أوشك أن يسمع الجواب من لجّ ولج » . « هر كه در را بسيار بكوبد به زودى جواب مىشنود و هر كه پا فشارى كند داخل مىشود . » و هم‌چنين در حديث ديگر آمده است : « إنّ اللَّه يحبّ الدّعَّاء المُلِحّ » . « خداوند نيايشگر پر اصرار را دوست مىدارد . » پس خدا را بخوان و او را به اسماء حُسنى و اولياى راستينش سوگند ده و به ناتوانى خود اعتراف كن تا دعايت را مستجاب كند . هم‌چنين واجب است كه پناه