و باز به زندگى عادى خود ادامه مىدهند ، بعضى ديگر پيوسته گرفتار اندوه ، سختى ، مصيبت و مشكل مىشوند آنچنانكه با وضعى بسيار دشوار رو برو مىگردند ، اينان از هيچ مصيبتى نجات نمىيابند ، مگر آنكه گرفتار مصيبتى بزرگتر شوند ، بهتر است اين دسته از مردم از خود بپرسند كه : چرا ؟ به چه علّت مشكلات و مصايب فقط گريبانگير اينان مىشود ؟ پاسخ را در سخن امام على عليه السلام مىيابيم آنجا كه سبب مصيبتهاى پى درپى انسان را ، پياپى گناه كردنِ او مىداند ، انسان همچنانكه گناهان را يكى پس از ديگرى مرتكب مىشود ، مصايب نيز يكى پس از ديگرى به او روى مىآورند . اگر در خانه‌اى جاى آلوده‌اى باشد كه حشرات در آنجا جمع مىشوند راه حل ، آن نيست كه فقط به نابودى كردن حشرات اقدام كنيم ، زيرا هر قدر از آنها بكشيم باز فوجى ديگر از حشرات در آن نقطهء آلوده جمع مىشود ، پس در اين صورت چه بايد كرد ؟ چاره در پاك كردن خانه از آلودگيهاست . هم‌چنين وقتى مصايب ، سختيها و مشكلات ، پى درپى بر تو وارد مىشوند ، بايد بدانى كه ناپاكى معنويى كه با آن به سر مىبرى سبب همهء اين گرفتاريهاست و بايد به پاكسازى نفس خود از آن آلودگى ، اقدام كنى . نقش سستى و اسراف امام على عليه السلام در آن حديث شريف مشخّص مىكند كه پاكسازى نفس و در امان ماندن از مشكلات و سختيها فقط با توبه از گناه ، توسّل به دعا ، ترك سستى و اسراف و پيش گرفتن راهى ميانه ، كامل مىشود . پس نه سستى ، بى نشاطى و كسالت در انجام واجبات درست است و نه زياده روى ؛ برخى از گناهان از سستى و برخى ديگر از زياده روى ناشى مىشوند . هنگامى كه انسان در خوردن و نوشيدن و تن پرورى ، زياده روى و اسراف مىورزد محتاج آن مىشود كه جاى آنچه را كه مصرف مىكند پُر كند و براى خرج خود دخلى بتراشد ، و اين احتياج معمولًا