دعا و پاكسازى نفس « ما زالت نعمة ولا نضارة عيس إلّابذنوب اجترحوا ، إنّ اللَّه ليس بظلّام للعبيد ، ولو أنّهم استقبلوا ذلك بالدعاء والإنابة لم تنزل ، ولو أنّهم إذا نزلت بهم النقم وزالت عنهم النعم فزعوا إلى اللَّه بصدق من نيّاتهم ، و لم يهنوا و لم يسرفوا لأصلح اللَّه لهم كلّ فاسد ، ولردّ عليهم كلّ صالح » . ( بحار الانوار ، ج 93 ، ص 289 ) « نعمت و شادابى زندگى از ميان نمىرود ، مگر به سبب گناهانى كه انسانها مرتكب مىشوند . خداوند بر بندگانش ستمگر نيست و اگر آنان با دعا و انابت به رويارويى بلا روند بلا نازل نمىشود و اگر بلا نازل شود و نعمت زايل گردد و آنان از سر صدق نيّت به خدا پناه برند و نه سستى كنند و نه افراط ، خداوند هر امر فاسدى را براى آنان اصلاح مىكند و هر امر صالحى را به آنها بازمى گرداند . » چرا سختيها و بلاها پى درپى رو مىآورند ؟ از دشوارترين امورى كه انسان در زندگيش با آن رو برو مىشود اين است كه پس از بهره‌ورى از نعمتها ، بر او سختى و بلا نازل شود ؛ همچنانكه زيباترين چيزى كه انسان در زندگى با آن مواجه مىشود آن است كه بعد از گذراندن دوره‌اى طولانى كه گرفتار سختى و مصيبت بوده ، نعمتهاى خداوند بر او پى درپى وارد شوند . اوضاع مردم در اين مورد متفاوت است ، برخى گرفتار مشكلى و يا مصيبتى مىشوند ، امّا به سرعت شخصاً و يا از طريق اقدام اجتماعى بر آن غلبه مىكنند